7.11.14

Aνέμελα χελιδόνια



Παίζαμε , μεταξύ μας , σαν ανέμελα  χελιδόνια
διασχίζοντας τον Ατλαντικό,
οι ασημένιες κοιλιές  μας ίσα που έγλυφαν
τις ράχες των απαλών κυμάτων,
ξορκίζοντας με περιφρόνηση  τη λάθος κίνηση.
Καταπονημένοι και πεινασμένοι πιάσαμε
στον τελευταίο σταθμό ,
μια δρασκελιά  πριν την πατρίδα.
Από ψηλά φαινόταν ένα απέραντο καταπράσινο λιβάδι ,
μονότονη εικόνα , δίχως κορνίζα.
Βάζοντας τη μούρη κάτω ,
οι κουκίδες  άρχισαν να  μεγαλώνουν
κι έγιναν μερμήγκια,
τα μερμήγκια  έγιναν δίποδα , και τα δίποδα  ψυχές.

1.9.14

Το τηγάνι

Η ιστορία είναι μεν πραγματική, ταυτόχρονα δε υπερβολική, εξωφρενική και αρκετά όμορφη για να αποδοθεί από τον πεζό λόγο, τέλος πάντων.


Ήταν η εποχή που μόλις είχα αποδράσει από τον ιστό μιας μεγάλης και δυνατής αράχνης. Ακολούθησε μία μακρά περίοδος αδρανοποίησης. Κλείστηκα στο σπίτι μου και αφοσιώθηκα σε κάποιες απαραίτητες εσωτερικές αναζητήσεις που τις είχα παραμελήσει και έπρεπε κάποτε να αποκαταστηθούν και κυρίως να διευκρινιστούν. Επίσης, για να μην χάσω έστω και ένα μέρος του βιολογικού ρυθμού μου, δηλαδή της φόρμας μου, τριγυρνούσα από δωμάτιο σε δωμάτιο και σκότωνα μύγες. Αυτό το μέτρο το βρήκα αρκετά αποτελεσματικό γιατί όταν έλαβα την επιστολή – πρόσκληση από τον καθηγητή εφαρμοσμένης φυσικής σερ Αμάντι Ντι Χόρτον  ( προφανώς αραβικής καταγωγής)  βρισκόμουν σε πολύ καλή φυσική κατάσταση.

Ο τρόπος που είχε αποτυπώσει στο χαρτί τα λόγια του ο καθηγητής δεν μου άφηνε περιθώρια άρνησης. Την ίδια μέρα αμπαλάρισα βιαστικά τα μπογαλάκια μου, μπήκα στο πρώτο αεροπλάνο που βρήκα και βρέθηκα στο μακρινό Ντέιτον του Οχάιο. Κατά τη διάρκεια του πολύωρου ταξιδιού είχα την ευκαιρία να ξαναδιαβάσω πιο προσεκτικά και με περισσότερη άνεση αυτά που έγραφε ο καθηγητής στην επιστολή του. Με λίγα λόγια είχε διοργανωθεί από μία μη κυβερνητική ανιδιοτελή πολιτιστική,  παύλα, οικολογική οργάνωση  με την ονομασία «Σκέψου καλά, η πράσινη ομπρέλα σε προφυλάσσει από την όξινη βροχή», το κυνήγι ενός χαμένου στα βάθη των αιώνων ανεκτίμητου θησαυρού και συγκεκριμένα  ενός ανεκτίμητου πολύτιμου λίθου με την κωδική  ονομασία «Η χιονισμένη γενειάδα του Παππού ».

Ο θρύλος που κυκλοφορούσε με δέος από στόμα σε στόμα εδώ και αιώνες ανάμεσα στις ινδιάνικες φυλές της  αμερικανικής ηπείρου, έλεγε ότι το ανεκτίμητο αυτό πετράδι είχε μήκος δώδεκα εκατοστά και πλάτος οχτώ εκατοστά. Ο ίδιος θρύλος ανέφερε επίσης ότι ήταν θαμμένο σε ένα μυστικό μέρος κάπου στη βραχώδη πολιτεία της Μοντάνα. Ο μοναδικός που γνώριζε το ακριβές σημείο ήταν ο μάγος της φυλής Απάτσι,  ένας παράξενος και μυστηριώδης τύπος  με το όνομα  «Το τηγάνι», που είχε όμως αποχαιρετήσει τα εγκόσμια εδώ και ενάμιση αιώνα! Επομένως όλα τα στοιχεία του ακριβούς σημείου που ήταν κρυμμένο αυτό το πετράδι τα είχε πάρει μαζί στον τάφο του. Λέγεται, αν και δεν το πιστεύω, ότι κάποιος προφανώς ηλίθιος ή μεθυσμένος  κυνηγός του πολύτιμου λίθου επί σειρά ετών, ένα βράδυ μεσ΄ στην απελπισία του που είχε προκληθεί από τις άκαρπες προσπάθειες μιας ολόκληρης ζωής για την εύρεσή του, άνοιξε τον τάφο που είχαν θάψει τον ινδιάνο μάγο, έβγαλε τον σκελετό και άρχισε να τον καρφώνει με ένα κατσαβίδι νομίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα του αποσπούσε το μυστικό. Ο σκελετός σαν να τον γαργάλισε το κατσαβίδι κροτάλισε για λίγο .  Πέρα από το κροτάλισμα του σκελετού ο κυνηγός δεν απέσπασε απολύτως τίποτα , απεναντίας  συνελήφθη από τον τοπικό σερίφη Ρόι Ο’ Μπράιαν , ο οποίος οφείλουμε να παραδεχθούμε δεν του φέρθηκε βίαια, και πέρασε όλη τη νύχτα στο κρατητήριο. Το πρωί αφού ζήτησε συγγνώμη , έφυγε αγκαλιά με μια γυναίκα που  γνώρισε στο κελί εκείνο το βράδυ, αγαπήθηκαν, και όπως γράφτηκε σε μία τοπική εφημερίδα περιορισμένης κυκλοφορίας , μετά από λίγες μέρες παντρεύτηκαν. Όπως ήταν αναμενόμενο ,οι κατά κόρο συνηθισμένες συνθήκες του  έγγαμου βίου τον ανάγκασαν πολύ σύντομα να ξεχάσει το κυνήγι του χαμένου πολύτιμου λίθου. Αυτό όμως είναι μία άλλη ιστορία που δεν μας αφορά, επί του παρόντος τουλάχιστον.

Αυτά μέσες άκρες σκεφτόμουν, κατά τη διάρκεια του εναέριου ταξιδιού και βυθίστηκα σε ένα γλυκό ύπνο. Ξύπνησα όταν πια το αεροπλάνο είχε προσγειωθεί και είχε παρκάρει στο χώρο στάθμευσης- αποβίβασης. Προχωρώντας  προς την έξοδο του αεροσκάφους   πίσω από τους υπόλοιπους επιβάτες και χαμένος ακόμα στη θολούρα του βαθύ ύπνου που είχε προηγηθεί, δεν ξέρω γιατί, αυθόρμητα άρπαξα απ΄ το σβέρκο μία αεροσυνοδό και της έδωσα ένα ρουφηχτό υγρό φιλί στο στόμα. Την ίδια στιγμή που εκείνη άρχισε να στριγγλίζει σαν τρελή, όλοι οι άντρες ασφαλείας έπεσαν πάνω μου και με ακινητοποίησαν δένοντας με χειροπόδαρα με κάτι πλαστικά κορδονάκια .  



Η υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών βιάστηκε να με χαρακτηρίσει τρομοκράτη, αλλά αργότερα που κατάλαβαν το λάθος τους όχι μόνο μου ζήτησαν συγγνώμη αλλά επιπλέον αποκατέστησαν την υπόληψη μου παρουσία εισαγγελέα , με κέρασαν μηλόπιτα  και με άφησαν ελεύθερο. Δεν τους παρεξήγησα για την ταλαιπωρία που μου επέβαλαν, τους χαιρέτησα φιλικά , όχι εγκάρδια ,  βγήκα από την κεντρική πύλη του αεροδρομίου και μπήκα σε ένα ταξί για το ξενοδοχείο που είχα κάνει κράτηση.

7.1.14

Πίκρας και χαβαλέ γωνία

Σύμφωνα με  πληροφορίες που διέρρευσαν από αναξιόπιστη – τουλάχιστον μέχρι στιγμής -  δημοσιογραφική πηγή αναπτυσσόμενης χώρας  της νοτιοανατολικής Ασίας , ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης , όταν πληροφορήθηκε  ότι η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ , στην προσπάθεια της να εκτελέσει ένα ριψοκίνδυνο σλάλομ σε πίστα σκι των ελβετικών Άλπεων , έπεσε και ράγισε τη λεκάνη της , σε τηλεγράφημα που της έστειλε εκτός από τις τυπικές ευχές για γρήγορη ανάρρωση , της πρότεινε ότι η χώρα μας είναι πρόθυμη να την φιλοξενήσει σε κάποιο από τα – εναπομείναντα  ανοιχτά - νοσοκομεία της , με την προϋπόθεση η τραυματίας καγκελάριος να μην πληρώσει τα 25 ευρώ εισαγωγής της στο νοσοκομείο , ως χειρονομία  καλής θέλησης της ελληνικής κυβέρνησης προς ένα κορυφαίο εταίρο της ευρωπαϊκής ένωσης , μα κυρίως ως δείγμα της φημισμένης  πατροπαράδοτης ελληνικής φιλοξενίας . Πρόσθεσε δε, πως είναι βέβαιος ότι το ποσό των 25 ευρώ θα επιβαρυνθεί αγόγγυστα  ο ελληνικός λαός , που με πρόχειρους υπολογισμούς αντιστοιχεί στο ασήμαντο  0,0000025 του ευρώ ανά πολίτη και θα εισπραχτεί μέσω του τιμολογίου της ΔΕΗ , όπως συνηθίσετε άλλωστε  τα τελευταία χρόνια .

Η είδηση αυτή – παρότι προς το παρόν θεωρείται αναξιόπιστη - προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών  ανάμεσα σε κορυφαία στελέχη των δύο πολιτικών παρατάξεων που συγκροτούν την κυβέρνηση , ενώ παράλληλα η αξιωματική αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία να επιτεθεί με σφοδρότητα , στα πλαίσια της υπεύθυνης αντιπολιτευτικής γραμμής που έχει χαράξει προς όφελος του λαού μα και της « υγιούς επιχειρηματικότητας» , κατηγορώντας την κυβερνητική πολιτική ως ανεύθυνη και ξεπουλημένη στα γερμανικά συμφέροντα , απαιτώντας  το ζήτημα να έρθει με τη διαδικασία τού κατεπείγοντος στη βουλή προς ψήφιση,   όπου η συγκυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της προ του λαού με ονομαστική ψηφοφορία.

Μέρος στην αντιπαράθεση πήρε και ο πρόεδρος του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Καμένος , που δήλωσε ότι η καγκελάριος μπορεί να νοσηλευτεί σε ελληνικό νοσοκομείο,  αφού πρώτα εξοφληθούν από τη Γερμανία οι πολεμικές αποζημιώσεις προς τη χώρα μας. Πρόσθεσε δε   με έμφαση ότι εάν συμβεί αυτό , είναι πρόθυμος να πληρώσει ο ίδιος το 25ευρο , επιβαρύνοντας για το καλό της πατρίδας τα οικονομικά του κόμματος του. Κλείνοντας δε τις δηλώσεις του αναφώνησε «Ζήτω η Ελλάς!».

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ  Φώτης Κουβέλης , πάντα σοβαροφανής , ανεκτικός με τους συνεργάτες του   και εσαεί επιεικής  με τον εαυτό του  , δήλωσε ότι στις δύσκολες στιγμές που περνάει ο ελληνικός λαός , το μόνο που χρειάζεται  η χώρα είναι μια σταθερή ευρωπαϊκή πολιτική με κοινή συναίνεση απ’ όλους  , επομένως μια μικρή επιβάρυνση του ελληνικού λαού θα βοηθούσε προς αυτή την κατεύθυνση , υπενθυμίζοντας όμως στην κυβέρνηση να μην το παρακάνει γιατί θα  τον βρει μπροστά της.

Τέλος,  ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α. Νικόλαος Μιχαλολιάκος , πίσω από τα σίδερα της φυλακής όπου βρίσκεται καταδικασμένος για σοβαρότατα ποινικά αδικήματα , σηκώνοντας  το χέρι του και χαιρετώντας ναζιστικά  δήλωσε με φουσκωμένο στήθος    και βροντερή φωνή  ότι  της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες , ενώ στη συνέχεια χαμηλώνοντας την ένταση της φωνής του διαμαρτυρήθηκε στους δημοσιογράφους ότι οι συνθήκες στη φυλακή είναι τόσο απαράδεκτες που είχε ως αποτέλεσμα λόγω έλλειψης στοιχειώδους καθαριότητας να κολλήσει  μουνόψειρες από συγκρατούμενο του . Μάλιστα επ’ ευκαιρίας , έστειλε κάλεσμα σε ορισμένα  πρωτοπαλίκαρα της οργάνωσης που του παραμένουν ακόμη πιστά , να μαζευτούν έξω από τη φυλακή και να διαμαρτυρηθούν χωρίς ακρότητες και απειλές αυτή τη φορά , για τις συνθήκες κράτησης του . Αξίζει να σημειωθεί , δοθείσης της ευκαιρίας,  ότι οι χρυσαυγίτες που παρευρίσκονταν άοπλοι στο χώρο των δηλώσεων του αρχηγού τους , δάκρυσαν συγκινημένοι όταν η μονάκριβη κορούλα του τού παρέδωσε μια πλαστική σακούλα με καθαρά σώβρακα , κάλτσες , σαμπουάν  και άλλο  απαραίτητο για την περίσταση ρουχισμό . Η τραγικότητα της συνάντησης του αδικημένου  πατέρα και της  συγκλονισμένης κόρης , κορυφώθηκε την στιγμή που   μέσα σε  πνιγμένους λυγμούς και πριν εκείνη λιγοθυμήσει από συναισθηματική εξάντληση , πρόλαβε να  πει :   «Κουράγιο γενναίε άντρα , Μεγαλέξανδρε των ιδεών και των οραμάτων μας , περήφανε απελευθερωτή καβαλάρη των όπου γης σκλαβωμένων  λαών , πορθητή του κοινοβουλίου της απάτης  των καταπιεσμένων Ελλήνων ,   οι οπαδοί μας γνωρίζουν ότι είσαι αθώος και αγνός προθέσεων σαν λευκή περιστερά . Κρατήσου όρθιος , μη λυγάς , πατέρα και αφέντη μου  ! ». Μην αντέχοντας στην εικόνα της κατάρρευσης τού σπλάχνου του  , ο Μιχαλολιάκος βλαστημώντας την τύχη του , βάλθηκε να γδέρνει με μανία το πρόσωπο του με τα μαυρισμένα από τη βρώμα νύχια του . Μπροστά στον κίνδυνο  να πάθει οξεία  μόλυνση με απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία του , υποβασταζόμενος από τους  παριστάμενους  μεταφέρθηκε άρον άρον στο ιατρείο του ιδρύματος για άμεση αντιμετώπιση των τραυμάτων. Τραγικές οικογενειακές  καταστάσεις , ομολογουμένως  .   

Υπεύθυνες θέσεις αναμένεται να πάρουν , ως είθισται, από τα παράθυρα των τηλεοπτικών καναλιών   οι ταγοί της αντικειμενικής ενημέρωσης, δημοσιογράφοι   Πρετεντέρης, Καψής, Ευαγγελάτος , Αυτιάς, Πορτοσάλτε, Τράγκας, Λυριτζής και άλλοι.



Το παραπάνω γραφτό , όπως θα έγινε  αντιληπτό , είναι προϊόν ξαφνικής υπεργλυκαιμίας του εγκεφάλου μου και  καταχωρείται στο φάκελο  που φέρει  την ταμπέλα  «Πίκρας  και χαβαλέ  γωνία». Πάντως , πλάκα πλάκα,  δεν διαφέρει και πολύ  από την πραγματικότητα που μας περιβάλει και που τη βιώνουμε  σε αυτό το μικρό οικόπεδο της γης που ζούμε και υποφέρουμε πλατιά και ομαδικά , λόγω του άδικου και σκληρού πολιτικού συστήματος που μας έχει επιβληθεί , του καπιταλισμού ,  και που εμείς αρνούμαστε σαν πεισματάρικα νήπια ,  να συνειδητοποιήσουμε την τρομερή δύναμη που διαθέτουμε να το φέρουμε τούμπα και να το αλλάξουμε μια και καλή προς όφελος μας , προς όφελος των πολλών που καταδυναστεύονται από τους λίγους , από αυτούς τους ελάχιστους άχρηστους κηφήνες .     

13.11.13

Punta Arenas

«Ο πιλότος, που κατευθύνεται προς την περιοχή του Μαγγελάνου, πετά κάπως στα νότια του Ρίο Καλέγκος πάνω από μια παλαιική ροή από λάβα. Και τώρα πετά πάνω από μια σιωπηλή γη σκεπασμένη με “μαύρους παγετώνες”. Πιο πέρα ηφαίστεια παλιά, σβησμένα από καιρό, είναι κιόλας σκεπασμένα από χρυσή χλωρασιά. Κάπου κάπου κάποιο δέντρο ξεφυτρώνει από τις γούβες, σαν ένα λουλούδι μέσα σε βάζο. Ένας λαγός ξεπροβάλλει, ένα πουλί πετά, η ζωή πιάνει ολάκερο τον νέο πλανήτη, όπου παχιά στρώση γης έχει σκεπάσει το άστρο. Η γη είναι απαλή, οι πλαγιές είναι ομαλές και σχεδόν ξεχνάς πως είναι πλαγιές. Η πρασιά σβήνει το σκοτεινό σημάδι με τις κατεβασιές των λόφων. Και να η πιο νότια πολιτεία του κόσμου, καμωμένη στην τύχη από λίγη λάσπη, ανάμεσα σε αληθινές λάβες και πάγους της Ανταρκτικής. Τόσο κοντά σ’ αυτές τις μαύρες ροές μπορείς να νιώσεις το θαύμα που έκανε ο άνθρωπος. Πόσο συντυχαίνουν τα παράξενα! Δεν ξέρεις πώς, δεν ξέρεις γιατί, αυτός ο διαβατικός του αιθέρα επισκέπτεται αυτούς τους κήπους, τους ετοιμασμένους για να κατοικηθούν μόνο για λίγο, μόνο για μια γεωλογική εποχή ευλογημένη μέσα στις άλλες.
Πούντα Αρένας! Η πολιτεία αυτή μοιάζει χτισμένη πάνω σε στέρεο έδαφος και νομίζεις τα θεμέλιά της γερά και βαθιά όπως η γη της Μπος. Κι όμως η γη εδώ, καθώς παντού, είναι μια πολυτέλεια και πουθενά στον κόσμο δεν είναι τόσο βαθιά κάτω από το ανθρώπινο πέλμα. Από πού οι άνθρωποι αντλούν αυτή τη γεύση της αιωνιότητας διακινδυνεύοντας πάνω σε λάβα θερμή ακόμα, με τη φοβέρα της μελλοντικής άμμου και των χιονιών; Οι πολιτισμοί τους δεν είναι παρά στολίδια που σπάζουνε εύκολα. Φτάνει ένα ηφαίστειο να τους εξαφανίσει, μια καινούρια θάλασσα, μια ανεμοθύελλα».

Του Αντουάν ντε Σαίντ Εξυπερύ από το βιβλίο του  "Η Γη των ανθρώπων".


Ένας ακόμη βαρύς , σκοτεινός , δύσκολος χειμώνας βρίσκεται προ των πυλών . Οι προβλέψεις δυσοίωνες και μελανόχρωμες. Οι επιλογές στους περισσότερους από εμάς περιορισμένες και επίπονες. Δεν θα το βάλουμε όμως κάτω , όπως πάντα, θα παλέψουμε , θα διεκδικήσουμε το μερτικό που μας ανήκει , που δικαιούμαστε , που μας στερούν τόσο άδικα . Αργά ή γρήγορα το δίκιο της πλειοψηφίας αναπόφευκτα θα εδραιωθεί και θα απλωθεί σαν ορμητικό ποτάμι που ξεχειλίζει αδυνατώντας να συγκρατήσει το φουσκωμένο νερό ανάμεσα στις όχθες του  , αρκεί η πλειοψηφία να συνειδητοποιήσει την τεράστια δύναμη που διαθέτει.  

Καλό χειμώνα και καλή δύναμη σε όλους.


Για αρχή , Hector Berlioz