21.6.08

Μόδα είναι θα περάσει

Εκείνο το βράδυ ο Αλέξης γύρισε πτώμα στο σπίτι. Όλη μέρα σήκωνε κάτι τενεκέδια σε μία οικοδομή, για να εξοικονομήσει κάποια λεφτά και να αγοράσει σκυλοτροφή για τα 11 σκυλιά που φιλοξενούσε στην αυλή του γείτονα. Κάθισε στον καναπέ άπλωσε το χέρι του πιάνοντας μία μπύρα από το μικρό ψυγείο που στεκόταν εκεί δίπλα, βαριόταν ως συνήθως, σηκώθηκε, περιπλανήθηκε για λίγο στο μικρό δωμάτιο, πλησίασε ένα τραπέζι με μερικά βιβλία και έπιασε ένα στην τύχη, το κοίταξε: HENRI BERGSON "Η δημιουργός εξέλιξις". Κάθισε πάλι στον καναπέ, άρχισε να το διαβάζει δυνατά, πάντα του άρεσε να διαβάζει δυνατά. Μόλις ξεκίνησε να διαβάζει η κούραση τον κατέβαλε, έγειρε το κεφάλι και άρχισε να ροχαλίζει. Χτύπησε το τηλέφωνο, το σήκωσε.

-Ναι, είπε.
-Καλησπέρα, ακούστηκε μία γλυκιά γυναικεία φωνή, είμαι από την εταιρεία κοινωνικής μελέτης και στατιστικής συγκομιδής "για μία πιο δίκαιη κοινωνία" και θα ήθελα να σας απασχολήσω για λίγο.
-Α, μάλιστα, είπε ο Αλέξης.
-Θα σας κάνω μερικές ερωτήσεις και θα σας παρακαλέσω να είστε ειλικρινής.
-Θα προσπαθήσω, είπε αυτός.
-Τι δουλειά κάνεις;
-Βασικά γράφω μικρές ιστορίες που τις στέλνω σε ανθρώπους που θέλουν να προβληματιστούν, αλλά πιο πολύ μ' αρέσει να μαθαίνω γιόγκα σε σκύλους.
-Ακούγεστε ενδιαφέρον τύπος.
-Ευχαριστώ.
-Για τι πράγμα γράφεις;
-Για τη ζωή, νομίζω.
-Δεν ακούγεται άσχημα. Περιλαμβάνεται και το σεξ; ρώτησε η γυναικεία φωνή.
-Δεν περιλαμβάνεται και το σεξ στη ζωή;
-Μα ναι, φυσικά, έτσι είναι, είπε η γυναίκα, έχεις διαβάσει Σάμουελ Μπέκετ;
-Ναι..
-Έχεις διαβάσει Τζέιμς Τζόις;
-Όλοι τον έχουν διαβάσει.
-Έχεις διαβάσει Τόμας Μαν;
-Ναι, αλλά δεν είμαι πούστης.
-Απεχθάνεσαι τους ομοφυλόφιλους;
-Όχι αλλά δεν είναι του γούστου μου.
-Και οι Αλβανοί;
-Τι, οι Αλβανοί;
-Τι γνώμη έχεις;
-Μια χαρά είναι.
-Έχεις προκαταλήψεις;
-Όλοι έχουν.
-Τι νομίζεις πως είναι ο θεός;
-Άσπρα μαλλιά, μακριά γενειάδα και χωρίς μαλαπέρδα.
-Τι γνώμη έχεις για την αγάπη;
-Δεν έχω γνώμη.
-Είσαι παντρεμένος;
-Όχι ακόμα.
-Λοιπόν είσαι ξεφτέρι, είπε η γυναίκα.
-Ευχαριστώ.
-Είσαι καλός εραστής;
-Οι περισσότεροι άντρες αυτό νομίζουν.
-Κάνεις γλυφομούνι;
-Ναι.
-Ωραία.
-Ανάβεις στ' αλήθεια τις γυναίκες;
-Πιστεύω, ναι. Αλλά όλοι το κάνουν πια.
-Πώς ανάβεις μία γυναίκα; Ρώτησε.
-Για στάσου..
-Όχι, πες μου
-Ε, λοιπόν είναι μία μορφή τέχνης και αυτό.
-Ναι είναι, πώς αρχίζεις;
-Με απαλό χάδι.
-Κι έπειτα αφού κάνεις την αρχή;
-Ε, υπάρχουν διάφορες τεχνικές.
-Τι τεχνικές;
-Το πρώτο χάδι συνήθως αμβλύνει την ευαισθησία μιας περιοχής.
-Με ανάβεις..
-Μιλάω επιστημονικά.
-Μιλάς ερωτικά, μ' ανάβεις..
-Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω.
-Τι κάνεις μετά;
-Αφήνεις την απόλαυση να γίνει οδηγός της εξερεύνησής σου, κάθε φορά διαφέρει.
-Τι εννοείς;
-Εννοώ ότι μερικές φορές είναι χυδαίο, άλλες τρυφερό, εξαρτάται πώς νοιώθεις.
-Πες μου.
-Λοιπόν όλα καταλήγουν στην κλειτορίδα.
-Ποια;
-Κλειτορίδα.
-Την πιπιλάς;
-Φυσικά.
-Μ' ανάβεις...
-Με συγχωρείς..
-Χαϊδεύομαι τώρα..
-Εντάξει.
-Εσύ τον παίζεις;
-Όχι.
-Με άναψες μωρό μου. Θέλεις να συναντηθούμε;
-Δεν έχω αυτοκίνητο.
-Θα ΄ρθω να σε πάρω εγώ.
-Και το γκάλοπ;
-Άλλη φορά.
Πέρασε μισή ώρα περιμένοντας την, όταν ένα μαύρο αμάξι σταμάτησε μπροστά του,
ένα γυναικείο κεφάλι ξεπρόβαλε από το παράθυρο του οδηγού.
-Εσύ είσαι; τον ρώτησε.
-Εγώ είμαι.
-Δεν φαίνεσαι τόσο φλογερός.
-Ούτε και συ.
-Εντάξει, έλα.
-Έρχομαι.
-Για να πω την αλήθεια, δεν μοιάζεις με άνθρωπο που μπορεί να κάνει κάτι.
-Είναι πολλά που δεν μπορώ να κάνω.

Ξεκινήσανε σιωπηλοί. Ο Αλέξης είχε τρία τσιγάρα και τα κάπνισε. Φτάσανε έξω από ένα σπίτι με πράσινους τοίχους. Εκείνη έβγαλε ένα κλειδί και άνοιξε την πόρτα. Αυτός την ακολούθησε....

Μία αχτίνα ήλιου του χάιδεψε τα βλέφαρα, άνοιξε τα μάτια του, είχε ξημερώσει. Το πρωινό τον είχε βρει ακριβώς στην ίδια θέση, με το κουτάκι της μπύρας να βρίσκεται ακόμα στο χέρι του. Στο δρόμο για την οικοδομή, το βλέμμα του έπεσε σε κάτι εφημερίδες που κρέμονταν από κάτι μανταλάκια.

Όλες έγραφαν τα αποτελέσματα των τελευταίων γκάλοπ... "και μετά λένε ότι τα όνειρα δεν βγαίνουν αληθινά" σκέφτηκε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: