28.8.08

25 πόντοι


Ο Κάππα καθόταν στο παλιό δρύινο γραφείο του, άνετος και χαλαρός. Πίσω του, στον τοίχο, κρέμονταν τα πτυχία του. Κάθε μέρα στριφογύριζε καθισμένος στη δερμάτινη πολυθρόνα του και τα καμάρωνε. Ήταν απόφοιτος των καλύτερων αστυνομικών σχολών. Τώρα μετά από 33 χρόνια υπηρεσίας στην αστυνομία εξασκούσε το επάγγελμα του ιδιωτικού ντεντέκτιβ, δηλαδή περισσότερα λεφτά και απόλυτη αυτοδιάθεση.
Το πρωί εκείνο, ο ήλιος που έμπαινε από τις γρίλιες του στορ φώτιζε, το συνήθως σκοτεινό και γεμάτο καπνούς από τα τσιγάρα, δωμάτιο. Ο Κάππα καθισμένος αναπαυτικά και πίνοντας τον καφέ του άκουσε το χτύπημα στην πόρτα.
-Μπρος... φώναξε με τη μαλακή φωνή του.
Η πόρτα άνοιξε και πίσω της φάνηκε το ξανθό κεφάλι μιας όμορφης γυναίκας.
-Κύριε Κάππα έχετε επίσκεψη, είπε η γραμματέας.
-Ποιος είναι, Ασπασία καμάρι μου;
-Μια κυρία θέλει να σας δει για μια υπόθεσή της, λέει ότι είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
-Αν και δεν έχω λιμάρει ακόμα τα νύχια μου, άφησε την να μπει αφού είναι τόσο σοβαρή υπόθεση. Θα κάνω μια εξαίρεση σήμερα..
-Μάλιστα είπε η γραμματέας και έφυγε.
«Μανάρι μου, πού θα μου πας, θα σε βάλω μια μέρα κάτω και θα σου αλλάξω το καρμπιρατέρ», σκέφτηκε για τη γραμματέα του αλλά γρήγορα σοβάρεψε φέρνοντας στο μυαλό του το εργατικό δίκαιο και τις επιπτώσεις της σεξουαλικής παρενόχλησης. Έξαλλου ήταν άνθρωπος του νόμου και της τάξης.
Ο Κάππα μόλις έκλεισε η πόρτα έγειρε λίγο στο πλάι και άφησε να του φύγει μια σχεδόν αθόρυβη κλανιά, βγάζοντας ταυτόχρονα από το συρτάρι ένα φιαλίδιο αποσμητικού χώρου, ψέκασε γύρω του.
«Αυτοί οι γίγαντες και τα σχετικά μπινελίκια που έφαγα χθες μ' έχουν διαλύσει», σκέφτηκε μειδιάζοντας. Δυσκοίλιος όπως ήταν ο Κάππα χαιρόταν να ακούει αυτούς τους ήχους γιατί τους θεωρούσε προάγγελο επίσκεψής του στη λεκάνη της τουαλέτας.
Η πόρτα άνοιξε, σχεδόν αθόρυβα, και μια γυναίκα πέρασε μέσα. Ήταν γύρω στα 43, μετρίου αναστήματος, κομψό κορμί και πανάκριβα ρούχα.
-Καλημέρα κύριε Κάππα, είπε με μια μελωδικη φωνή
-Καλημέρα κυρία μου, περάστε, καθίστε! της είπε δείχνοντας την πολυθρόνα απέναντί του.
-Όμορφα μυρίζει εδώ μέσα, είπε η γυναίκα, να μου πείτε τι αποσμητικό χρησιμοποιείτε..
Κάθισε με ανάλαφρο στυλ σταυρώνοντας αργά και με περίσσια γυναίκεια χάρη τα μακριά της πόδια.
Ο Κάππα για μια στιγμή νόμισε πως η κυρία δεν φορούσε βρακί. «Ιδέα μου θα ήταν…», σκέφτηκε.
-Τι μπορώ να κάνω για σας; τη ρώτησε, παρατηρώντας το όμορφο πρόσωπό της.
-Κύριε Κάππα, αυτά που θα σας πω παρακαλώ να μείνουν μεταξύ μας στην περίπτωση που δεν δεχτείτε να διαλευκάνετε την υπόθεσή μου. Είμαι γνωστή στους υψηλούς κύκλους της αθηναϊκής κοινωνίας και η γνωστοποίηση του λόγου της επίσκεψής μου μπορεί να έχει ακόμα και σοβαρότατες επιπτώσεις στη σημερινή κυβέρνηση. Είμαι σύζυγος πρωτοκλασάτου υπουργού τέλος πάντων. Καταλαβαίνετε τη σοβαρότητα της κατάστασης...
-Κυρία μου, αν δεν το προσέξατε, η πόρτα του γραφείου μου έχει μια πινακίδα που γράφει «γραφείο ιδιωτικού ντέντεκτιβ "ο τάφος"», οπότε εύκολη καταλαβαίνετε ότι η εχεμύθεια είναι αυτοσκοπός για μένα.
-Γι' αυτό το λόγο ήρθα κύριε Κάππα, έχω ακούσει τα καλύτερα λόγια για σας... και κάτι άλλο..μη σκέφτεστε τα χρήματα, συμπλήρωσε, σταυρώνοντας τα πόδια της από την άλλη μεριά.
«Γαμώ το κέρατό μου», σκέφτηκε ο Κάππα, αυτή εδώ βάζω στοίχημα τη χρυσή μου πίπα ότι δεν φοράει βρακί, την άλλη φορά πρέπει να ΄μαι πιο προσεκτικός!», πάλι δεν ήτανε σίγουρος...
-Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε, πείτε μου…. της είπε.
-Ναι, είπε αυτή, η υπόθεση είναι λίγο περίπλοκη γιατί εμπεριέχει ψυχοσωματικές προεκτάσεις.
-Τι ακριβώς εννοείτε;
-Θα σας πω την ιστορία από την αρχή..
-Είμαι όλος αυτιά.
-Την περασμένη εβδομάδα, την Τέταρτη, γύρω στα μεσάνυχτα γυρίζαμε με το σύζυγό μου από κάποιο δείπνο. Μόλις φτάσαμε έξω από το σπίτι ο σύζυγός μου, έδιωξε τη προσωπική φρουρά του, ευτυχώς, έτσι μπήκαμε μόνοι μέσα. Εγώ πήγα στο σαλόνι να πιω κάτι για τις καούρες που είχα από το χαβιάρι που είχα φάει. Ο άνδρας μου προχώρησε στο υπνοδωμάτιο για να κοιμηθεί. Τότε ήταν που άκουσα στην αρχή έναν ανεπαίσθητο θόρυβο, αλλά δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία γιατί το σπίτι φυλάσσεται με τελευταίας τεχνολογίας μέτρα ασφαλείας. Είχα πιει σχεδόν τρία ποτήρια σόδας και ακριβώς στο δεύτερο ρέψιμο μού συνέβη το γεγονός που με έκανε να χάσω το μυαλό μου και τον ύπνο μου. Κύριε Κάππα, δεν έχω κοιμηθεί από τότε, αυτό που έγινε ήταν η προσωπική μου ανάσταση, η ζωή μου απέκτησε το χαμένο νόημά της. Κύριε Κάππα, σας παρακαλώ βοηθήστε με, να πέσω στα πόδια σας, θα κάνω ότι θέλετε, σας παρακαλώ, σας ικετεύω, ψέλλισε.
- Ολοκληρώστε και υπόσχομαι να κάνω ό,τι μπορώ, είπε ψύχραιμα ο Κάππα.
- Ναι, είπε η γυναίκα, στο δεύτερο ρέψιμο λοιπόν, μια σκιά πετάχτηκε πίσω από τις πανάκριβες κουρτίνες μου και μου έκλεισε το στόμα με τη παλάμη του χεριού του. Μου κόπηκε η ανάσα, φοβήθηκα πολύ, ενώ με το άλλο του χέρι μου έσκισε την πανάκριβη βραδινή τουαλέτα μου, χουφτώνοντας τα κωλομέρια μου. Στο σημείο αυτό ο φόβος μού έφυγε ως δια μαγείας και τη θέση του πήρε η περιέργεια. Την επομένη στιγμή το ίδιο χέρι πέρασε μπροστά μου και μου χάιδεψε τη πηγή χαράς κάθε γυναίκας. Άρχισα να λαχανιάζω κι αυτός, μάλλον φοβούμενος, να μη με πνίξει απελευθέρωσε το στόμα μου και ρίχνοντάς με στο πάτωμα μου άνοιξε με δύναμη τα ποδιά και μπήκε μέσα μου. Η λαχανιασμένη ανάσα του ακουγόταν βαριά στο δεξί αυτί μου, αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση, και είναι η αίτια που έχασα τον ύπνο μου, ήταν το μαραφέτι του. Τέτοιο μαραφέτι δεν το έχω νιώσει ποτέ, σκέτη γλύκα! πρέπει να ήταν 25 πόντους το λιγότερο! Αχ, που ΄σαι καλέ μου!! αναστέναξε η κυρία..
Ο Κάππα σηκώθηκε, είχε κοκκινίσει το πρόσωπο του.
-Μισό λεπτό να πάω στη τουαλέτα γιατί έχω κάποια προβλήματα με τον προστάτη τώρα τελευταία..
-Βεβαίως, είπε εκείνη.
«Μ΄ έκανε πύραυλο», είπε ψιθυριστά περνώντας τη πόρτα της τουαλέτας. Έριξε λίγο παγωμένο νερό στο δικό του μαραφέτι, πήρε μερικές βαθιές ανάσες και ξαναγύρισε.
-Μάλιστα, είπε, απ' όσα καταλαβαίνω θέλετε να συλληφθεί ο βιαστής και να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.
-Είστε με τα καλά σας; είπε αυτή θυμωμένα.
- Και τι θέλετε δηλαδή να κάνω;
- Να τον βρείτε και να με φέρετε σε επαφή μαζί του. Θέλω να επαναλάβει αυτό που μου έκανε, είπε η κυρία με καταφανέστατη ηδονή στη φωνή της.
-Είστε σίγουρη;
-Απολύτως!! Γι΄ αυτό ήρθα σε ΄σας, φημίζεστε για την επαγγελματικότητα και την εχεμύθειά σας.
-Σ΄ αυτό έχετε απόλυτο δίκιο, είμαι ο καλύτερος στη πιάτσα, είπε ο Κάππα καμαρώνοντας σαν γύφτικο σκεπάρνι.
- Ο Θεός να σας έχει καλά, είμαι διατεθειμένη να σας πληρώσω όσα μου ζητήσετε.
- Υπογράψτε εδώ αυτή την επιταγή και το απόγευμα θα έχετε το όνομα του βιαστή σας.
- Σοβαρά μιλάτε; ρώτησε με αγωνία στο πρόσωπο, υπογράφοντας την επιταγή χωρίς καν να κοιτάξει το ποσό.
-Η γραμματέας μου στις 18:17 το απόγευμα θα σας τηλεφωνήσει και θα σας πει το όνομά του. Από ΄κει και πέρα δική σας η επιλογή. Αν θέλετε να τον συναντήσετε μόνη ή να τον φέρω εγώ σε ΄σας.
-Σας ευχαριστώ πολύ, τώρα κατάλαβα πως δικαιολογείται η φήμη που σας συνοδεύει, είπε ξεσταυρώνοντας τα πόδια.
Ο Κάππα προσεκτικός αυτή τη φορά, ήταν πια σίγουρος. Η κυρία δεν φορούσε βρακί!
-Καλή σας μέρα κυρία μου, είπε ο Κάππα και σηκώθηκε να τη χαιρετήσει.
Το τελευταίο πράγμα που είδε απ' αυτήν ήταν το χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπό της. Γύρισε κι έκατσε στο γραφείο του.
Στο μυαλό του βόλταραν πολλές σκέψεις. Σήκωσε το τηλέφωνο και κάλεσε τη γραμματέα του.
-Με θέλετε; ρώτησε η Ασπασία.
-Ναι καμάρι μου, πάρε τηλέφωνο το απόγευμα στις 18:17 ακριβώς την κυρία που μόλις έφυγε και πες της ότι το πρόσωπο που ψάχνει να βρει είναι ο σύζυγός της.
-Μάλιστα κύριε Κάππα!
Ο Κάππα έγειρε στη δερμάτινη πολυθρόνα του, έβαλε το τσιγάρο στο στόμα, τράβηξε βαθιά μια τζούρα κοίταξε το ταβάνι και σκέφτηκε ότι "αυτό που ψάχνουμε πολλές φορές είναι δίπλα μας αλλά αρνούμαστε να το δούμε…"

4 σχόλια:

Madame de la Luna είπε...

Ο επίλογος Κάππα, έλεγε πολλά... Αλλά μου άρεσε τρελά κι "Ο Τάφος"! Μόνο ο καλός μας ντετέκτιβ απέμεινε λοιπόν, μόνος του; Καλησπέρα..

Γ.Κ. είπε...

καλημερα Madame de la Luna...
ελπιζω να χαμογελασες οταν το διαβασες..
ναι ο ντεντεκτιβ εμεινε μονος...δυστυχως..

καλη σου μερα

Αλέκα είπε...

Γεια σου αστυνόμε Μπέκα. Δεν μου λες την παραπλάνησες την κυρία με τον σύζυγο επειδή δεν μπορούσες να είσαι εσύ; Α ρε τι σου είναι η εξουσία!

Καλημέρα Γιώργη

Γ.Κ. είπε...

Αλεκα μπραβο,τοπιασες το θεμα,αλλα πρεπει ομως να ξερεις οτι ο ντεντεκτιβ της υποθεσης διαχειριζεται την οποια εξουσια διαθετει για φτιαξει μια κατασταση και οχι να τα κανει μανταρα..

καλο απογευμα