8.11.08

Η μασέλα του Γερμανού

... λαμβανοντας ως αφορμη τον τρομο που δημιουργησε η μασελα του βιντεο στην προηγουμενη αναρτηση μου στ- φρακταλ, θα σας διηγηθω μια μικρη ιστοριουλα που μου συνεβει πριν απο καμποσα χρονια. Στηριζω ολες μου τις ελπιδες στο αισιο τελος της, ελπιζoντας να αποκατασταθει η παρεξηγημενη εικονα που εχει η μασελα στα ματια των περισσοτερων απο εμας.

Πρεπει να ημουνα 6,5 χρονωνε, μικρουλης δηλαδη,οταν επαιζα μπαλα μαζι με καποια αλλα παιδια σε μια αλανα που βρισκοταν καπου κοντα στο σπιτι μου. Επανω στην ενταση του παιχνιδιου λοιπον σηκωσα το ποδι μου να σουταρω την μπαλλα αλλα βρηκα αερα, μεαποτελεσμα λογω ελλειψης κορδονιων το παπουτσι να φυγει απο τη θεση του και αφου διεγραψε μια μεγαλη καμπυλοειδη τροχια να χαθει κατω απο κατι ψηλα ακανθωδη χορτα.

Πηγα το λοιπον να πιασω το ιπταμενο παπουτσι μου γιατι λογω οικονομικης υφεσης -καλη ωρα- της τοτε εποχης δεν ειχα την πολυτελεια να το θυσιασω στον βωμο του φοβου που μου προκαλουσε η παρουσια των επικινδυνων αγκαθων για τα τρυφερα ποδαρακια μου. Αφου καταφερα, κουτσα στραβα, να περασω τις αγκαθες, το ματι μου επεσε το σημειο που ηταν προσγειωμενο το παπουτσι. Απλωσα το χερι να το πιασω και προς μεγαλη παιδικη εκπληξη ειδα να βρισκεται διπλα του ενα παραξενο αντικειμενο, γκριζου χρωματος, απο το οποιο προεξειχαν κατι καταλευκα εξωγκωματακια, απροσδιοριστα σχηματικα.


Με το ενα χερι επιασα το παπουτσι και με το αλλο αυτο το περιεργο αντικειμενο. Παρα το νεαρο της ηλικιας καταλαβα οτι ηταν μια μασελα. Την περιεργαστηκα μερικα λεπτα και εφυγα τρεχοντας προς το σπιτι για να τη δειξω στους δικους μου. Ημουν σιγουρος οτι ανηκε σε καποιο ζωο. Μολις την εδειξα στη μαννα μου εφαγα μια σβουριχτη φαπα ρωτωντας με ταυτοχρονα τι δουλεια ειχα να ανοιγω ξενους ταφους στο νεκροταφειο. Αφου της ειπα που τη βρηκα μου ειπε να φωναξω τον παπα να του τη δειξω και αφου την ευλογησει και πει τις σχετικες ευχες να παω να τη θαψω εκει ακριβως που τη βρηκα.


Η μασελα τελικα ανηκε σε καποιον ανθρωπο. Εγω, φυσικα δεν την ακουσα και τη φυλαξα καλα καπου που μονο εγω γνωριζα χρησιμοποιωντας τη για κουμπαρα. Για να μη μακρυγορω και σας κουραζω, μετα απο μερικα χρονια οταν η γιαγια μου προσπαθωντας να καθαρισει την τουρκικη τουαλετα που χρησιμοποιουσε, ανοιγοντας το στομα της για να παρει τον σχετικο αερα λογω της εντονης οσμης των προιοντων που μολις ειχε αφησει να πεσουν απο τα οπισθια της, επεσε στο βαθος του βοθρου η δικη της μασελα με αποτελεσμα να μη μπορει να πει το θου.


Μεχρι τοτε ειχε γινει πια γνωστο σε ολους οτι διατηρουσα ακομα εκεινη τη μασελα που ειχα βρει παρα τις εντονες διαμαρτυριες της μανας μου. Ηρθε λοιπον η γιαγια μου και αφου με παρακαλεσε μου ζητησε τη μασελα για να τη χρησιμοποιησει, μεχρι να παρει τη θεση του πεθαμενου απο συγκοπη καρδιας ταχυδρομου καποιος αλλος, που θα της εφερνε τη συνταξη, ετσι ωστε να μπορεσει να παρει μια κανονικη μασελα, μετρημενη με ακριβεια απο μασελοποιο αναλογη με τις διαστασεις του κατω σαγονιου της.


Τελικα βολευτηκε με αυτη που της εδωσα και η συνταξη της εμεινε και αληθινη μασελα ειχε. Φυσικα το γεγονος δεν εμεινε κρυφο. Πηρε μαλιστα τετοια εκταση, που καποια μερα μια γρια γερμανιδα κατεφθασε απο το εξωτερικο υποστηριζοντας οτι η μασελα ανηκε στον σκοτωμενο ηρωα αλεξιπτωτιστη συζυγος της. Η γιαγια μου την ειχε τοσο πολυ βολευτει που ελεγε πως μονο πεθαμενη θα της την παρουν απο το στομα. Τελικα η γρια γερμανιδα αφου της εδωσε 67 λιρες αγγλιας την επεισε και της την εδωσε. Με τα λεφτα αυτα αγορασε μια καινουργια τελευταιας τεχνολογιας μασελα, σε μενα πηρε ενα ποδηλατο τυπου VELAMOS, στη μανα μου ενα ζευγαρι παντοφλες κινεζικου τυπου, και στον πατερα μου ενα παντελονι σενιο απο εγγλεζικο κασμιρι με την προυποθεση βεβαια οτι θα το φορεσει και στην κηδεια της για να την τιμησει αναλογα.


Ο μοναδικος που εμεινε παραπονουμενος απ' ολη την ιστορια ητανε ο παπους μου, ο οποιος απο την ημερα εκεινη και μετα συνεχεια διαμαρτυροταν για καποια ελαφρα τσιμπηματακια που του δημιουργουσε στο πεος η καινουργια μασελα, κατι που δεν τα ειχε με τη μασελα του πεθαμενου γερμανου.

11 σχόλια:

fractal είπε...

Γιώργη.. Αμάν αλάφιασα μέχρι να τελειώσει η ιστορία σου...Και που να ήξερα τι με περίμενε στο τέλος..
Καλέ μου Γιώργη απρόβλεπτη η περιπέτεια της μασέλας.. Η Γιαγιά σου ζει ακόμα?
Και ο παππούς τι απόγεινε? συνήθισε τα τσιμπιματάκια ή έχει ακόμα ένα λόγο να...καταριέτε το γερμανό που έπεσε ασφαλώς στη μάχη της Κρήτης?
Σε ευχαριστώ πάντως για την διάθεσή σου να με ξετρομάξεις τουλάχιστον για τη μασέλα. Υπάρχουν όμως και άλλα τρομαχτικά στο video...Πές μας και γιαυτά. Ας πούμε για την κολώνα της ΔΕΗ που εγκλοβησε ο ιδιοκτήτης του μπαλκονιού. Ζήτησε άραγε την αποκλειστική χρήση του φωτισμού από την κολώνα και μάλιστα δωρεάν αφού βρίσκεται στο οικόπεδό του? Σχιζοφρένεια...

ΑΛΕΚΑ είπε...

Καλά Γιώργη, να σαι καλά γέλασα με την ψυχή μου. Μου χρειαζόταν άλλωστε γιατί είναι σκούρα τελευταίως τα πράγματα. Όπως τα τσιμπηματάκια του παππού με τσιγκλάνε τώρα τελευταία τα προβλήματα. Ευτυχώς όχι στο ίδιο ανατομικό σημείο διότι αλλιώς θα ήμουν η Θέκλα του Αρκά. Μου έφτιαξες το κέφι, όπως διαβάζεις γι΄ αυτό θα σου γράψω και γω μια ιστορία με κεντρικό ήρωα μια μασέλα.

Ο αγαπητός και κολλητός συνάδελφός μου, προερχόμενος από φτωχή οικογένεια (εκ Μικράς Ασίας) όσα χρόνια σπούδαζε δούλευε, συνήθως νύχτα, σε μια κλωστοϋφαντουργία. Εκεί λοιπόν υπηρετούσαν τρεις μηχανοτεχνίτες, ο ένας εκ των οποίων είχε βάλει πρόσφατα μασέλα και επειδή δεν μπορούσε να κόβει τις κλωστές όπως με τα πραγματικά του δόντια την ακόνιζε με αποτέλεσμα μια μέρα που του ξεκόλλησε πήγε στον οδοντίατρο και κείνος χωρίς να ξέρει την πίεσε και του έκαναν …τέσσερα ράμματα στον αντίχειρα! Έτσι του είπε να περιμένει μέχρι να φτιάξει το χέρι του για να κολλήσουν τη μασέλα, αφού βέβαια του ΄ριξε τα σχετικά …. καντήλια.

Στη φάση αυτή, ένα πρωί στην αλλαγή βάρδιας, παρέδιδε ο μάστορας ο μασελοφόρος στον πρωινό και είχε στραμμένο το κεφάλι του προς το παράθυρο (ήταν σε ημιϋπόγειο). Με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου επειδή υπήρχε πολλή σκόνη ο μπάρμπας φταρνίστηκε τόσο δυνατά που έφυγε η μασέλα και χτύπησε τον άλλο μάστορα στο κούτελο, προκαλώντας του ένα τραύμα τεράστιο, διότι η μασέλα εξακολουθούσε να είναι….ξυράφι!

Τον πιάνουν τον τρέχουν στον Ευαγγελισμό τον ράβουν και τον ρωτούν πώς χτύπησε. Τότε εκείνος ο φουκαράς λέει στους γιατρούς: «Με χτύπησε η μασέλα»!!
Περιττό να σου πω ότι πήγε ο ίδιος ο εργοστασιάρχης να δώσει εξηγήσεις για να αφήσουν το μάστορα να φύγει. Τον είχαν ήδη βάλει στο νευρολογικό τμήμα για παρακολούθηση!

Καλό ΣΚ ποδηλάτη Κάππα

γιωργος καππα είπε...

ουφφφ..εφτασα επιτελους.ολη μερα εξω απο δω μουλειψε το δωματιακι μου.
γεια σου φρακταλ γεια σου αλεκα...

φρακταλ και ο παππους και η γιαγια
εχουν τιναξει τα πεταλα προ πολλου.
ασφαλως ο γερμανος ηταν θυμα
της μαχης της κρητης.ελπιζω να μη
νοιωθεις τωρα τρομαγμενη με τις
μασελες.:)
θα σου εγραφα πολυ ευχαριστως για τον ιδιοκτητη του μπαλκονιου αλλα ο αμοιρος σε μια προσπαθεια του να
ξεφυγει απο τη γυναικα του που τον κυνηγουσε με ενα πλαστη να του τον φερει στο κεφαλι,κρεμαστηκε στο συρμα του στυλου της δεη για να περασει στο απεναντι μπαλκονι και εγινε καρβουνο απο το ρευμα.ετσι μετα αυτο το τραγικο γεγονος η μαρτυρια του δεν υπαρχει.θα προσπαθησω βεβαια να ερθω σε επαφη με τη συζυγο του αλλα δεν υποσχομαι τιποτα.λενε οτι ειναι τρελη.
σε χαιρετω..και καλο βραδυ


Αλεκα ..καλα ειμαι εγω αλλα εισαι και συ..χαχαχαχαχ
επεσα κατω απο την καρεκλα απο τα γελια.μη μου πεις οτι ειναι αληθινη ιστορια γιατι θα με αναγκασεις να σου ζητησω prive λεπτομερειες..ασε που σκεφτομαι να σου προτεινω να γραφουμε μαζι τετοιες ιστοριουλες..ειπαμε μαρεσουνε τα κοριτσια που εχουν φαντασια,γι αυτο μη με τσιγκλας..
οκ πλακα κανω..
και γω σε ευχαριστω για το γελιο που μου προσφερες.ολοι τοχουμε αναγκη...

καλο σου βραδυ

busy bee είπε...

Φοβερές ιστορίες και της Αλέκας...την διάβασα δεν άντεξα να μην τη διαβάσω από την περιέργεια!
"Κάππα" ο τρόπος που περιγράφεις τις καταστάσεις, όπως και η γραφή σου γενικά με εντυπωσιάζουν πραγματικά!
Τα λέμε!

γιωργος καππα είπε...

busy bee σε ευχαριστω πολυ για τα
λογια σου.χαιρομαι να δημιουργω
χαρουμενες καταστασεις και να βλεπω χαμογελαστους ανθρωπους.
τι αλλο μας εχει μεινει πια απο ενα χαμογελο στην παλαβιαρα εποχη που ζουμε?

καλη σου μερα

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ είπε...

Σύντροφε η ιστορία σου είναι υπέροχη. Με έκανες και γέλασα πολύ. Αλλά ο παππούς κι η γιαγιά τόλεγε η καρδιά τους.

Είσαι ωραίος Γιώργη Κ

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Madame de la Luna είπε...

Είδα το video, διάβασα και όλα αυτά και επιτέλους γέλασα κι εγώ. Να για κάτι τέτοια σου 'ρχομαι ;) Βρε τη γιαγιά... Θεός σχωρέστην, το λεγε η καρδιά της. Ευχαριστημένος θα πήγε ο παππούς. Αλλά και της Αλέκας η ιστορία ήταν απίστευτη. Σενάρια που γράφει η ζωή. Μου λείψατε και οι δυό σας! Καλησπέρα.

γιωργος καππα είπε...

συντροφε ΠΡΟΜΗΘΕα ΔΕΣΜΩΤΗ χαιρομαι που γελασε και σενα το χειλακι σου.
σε ευχαριστω και για τη φιλοφρονηση επισης.για τα συντρόφια μου θυσια να γινω.να το θυμασαι αυτο.

νασαι καλα και καλο βραδυ

γιωργος καππα είπε...

Madame de la Luna, αδερφουλα και σε μας ελειψες.η γιαγια και ο παππους πραγματικα ηταν δυο τρομεροι τυποι που τους απολαυσα οσο ηταν ακομα ορθιοι.
ναι εχεις δικιο,οπως παντα η Αλεκα ειναι απαιχτη.ελπιζω να την πεισω
να συνεργαστεί μαζι μου να γραψουμε ιστοριουλες που να προκαλουν χαρουμενες καταστασεις σε οσους τις διαβαζουν.

καλο σου βραδυ

Manani Pitsidou είπε...

Αχ, βρε Γιώργη τι ωραία ιστορία είναι τούτη; Την απόλαυσα από την πρώτη λέξη ως τη τελευταία! Κι ότι σκεφτόμουν τη γιαγιά μου, που προχθές εκεί που καθόμασταν και πίναμε πρωινό καφέ, έβγαλε τη μασελίτσα της για να μας δείξει το καινούριο της δόντι, ένα από τα τέσσερα που της έχουν απομείνει!!!!
Καλημέρα!

γιωργος καππα είπε...

Manani Pitsidou τωρα μου αναφερεις για την αγαπημενη σου γιαγια?θαπρεπε να μουτοχες πει νωριτερα να τη βαλω εστω και σε δευτερο ρολο στην ιστορια μου..:)
νασαι καλα και να χαιρεσαι τη γιαγια σου.α ναι να ξερεις οτι εχω ιδιαιτερη αδυναμια στα παιδια και στους μεγαλους σε ηλικια ανθρωπους.
ευχαριστω για την παρουσια σου .

καλο απογευμα