23.11.08

Αποχαιρετιστήρια επιστολή

Δυο πραγματα με κουραζουν πια. Το ενα ειναι να κουραζονται οι φιλοι μου, ειτε απο μενα ειτε απο τριτους, και το αλλο να προσπαθω να γραψω χωρις τονους. Σημερα η μερα δεν προχωρησε καλα. Σημερα ηταν που με κατεβαλε μια απεραντη κουραση προερχομενη και απο τις δυο καταστασεις που σας ανεφερα ηδη, που οπως φαινεται θα συνεχιστουν για καμποσο καιρο.

Ανοιγοντας το πρωι, το e-mail μας, κυριολεκτικα με την τσιμπλα στο ματι, διαπιστωσα οτι ειχαμε και ενα νεο μηνυμα απο τον Γιωργο Καππα το οποιο με εξεπληξε επειδη εφερε τον εξης τιτλο: «Σας χαιρετω και σας παρακαλω….». Ομολογω οτι το ανοιξα με μεγαλη αγωνια να δω τι παιζει.. Αν και στην αρχη πιστεψα οτι προκειται για μια κυριακατικη φαρσα μια και ο φιλος συν-ιστολογος κανει μονιμως πλακες.

Δυστυχως ομως δεν ηταν φαρσα ουτε αποπομπη μας απο το ιστολογιο του –κι αυτο περασε απο το μυαλο μου! Ειναι μια πραγματικοτητα που καλουμαστε να την αντιμετωπισουμε με πονο δακτυλων και ψυχης. Διαβαστε λοιπον τι γραφει και θα καταλαβετε.


Αγαπητοι φιλοι μου,

την Πεμπτη πηγαινοντας στη λαϊκη για τα καθιερωμενα ψωνια, πλησιαζοντας στου μπανανα, για κεινο το ψοφιμι την Ριτσα, γλιστρησα και προσπαθωντας να ισορροπησω αρπαχτηκα απο τον παγκο. Οταν σηκωθηκα ειχε κολλησει στο παπουτσι μου μια εφημεριδα. Τραβωντας την.. ειδα οτι ηταν οι New York Times. Εκει οφειλονταν και ολες αυτες οι αναμνησεις που εβαλα στο video αλλα και η επιθυμια μου να μοιραστω μαζι σας την ιστορια με τη Σοφη.

Απο εκεινη ομως τη στιγμη μεχρι αυτην που σας γραφω το μυαλο μου δεν σταματησε να στριφογυριζει..Ετσι αποφασισα να φυγω μακρια οχι για να ζησω ξανα μοντερνα ζωη αλλα για να αγιασω… Και λεγοντας να αγιασω εννοω να πατησω τα αγια χωματα της μανας γης των επαναστατων…. της Λατινικης Αμερικης. Ειναι μια εμπειρια που επιθυμω οσο τιποτε αλλο. Και τωρα ειναι ευκαιρια.

Σε παρακαλω οσον καιρο λειψω να κρατησετε το blog μου μαζι με τον Κωστα και εγω θα φροντιζω μια φορα την εβδομαδα να σας στελνω ο,τι εχω γραψει, ταχυδρομικα βεβαια αφου στις Ανδεις μονο ταχυδρομο μπορεις να βρεις. Ευτυχως κρατησα τη διευθυνση απο το βιβλιο που μου στείλατε.

Ξερω οτι θα σας κουρασω αλλα ξερω επισης οτι αγαπατε την επικοινωνια και να γραφετε ιστοριουλες. Την Κυριακη το βραδυ θα ειμαι στον Πειραια. Διαλεξα ενα γκαζαδικο να ταξιδεψω στην αρχη μεχρι τη Ναπολη και μετα στους ωκεανους για να εχει χαβαλε… εξαλλου μονο ετσι μπορω να μπω σε βαπορι. Το διαλεξα ομως και εναν ακομη πιο σημαντικο λογο. Εχει ενα ονομα που με προσελκυσε …το λενε Bronx … καταλαβαινετε πιστευω.

Σας ευχαριστω πολυ για ολα
Yours sincerely
γιωργος καππα

Στη συνεχεια αφησε τα emails των φιλων και συντοπιτων του ωστε να επικοινωνησουμε μαζι τους σε περιπτωση που χρειαστουμε κατι και καμια δεκαρια ιστοριες προς ολοκληρωση.

Εμεις το βραδακι φιλοι μου, φτασαμε στον Πειραια και βρηκαμε το γκαζαδικο. Ηταν ενα μεγαλο κοκκινο βαπορι που πραγματι εγραφε επανω με ασπρα γραμματα: BRONX. Πλησιασαμε κοντα στο νερο βλεποντας τον αξιωματικο της γεφυρας και του φωναξαμε να ειδοποιησει τον Καππα. Εκεινος μας κοιταξε με εκπληξη –αληθεια γιατι;- και μας απαντησε σε σπασμενα αγγλικα, αν θελουμε να του μεταφερει κατι … γιατι εχει κλειδωθει στην καμπινα του και ακουει μουσικη.. Του ειπαμε λοιπον να του πει οτι ολα θα ειναι ΟΚ.

Αυτα λοιπον ειχαμε να σας πω σημερα. Ο Καππα την εκανε με ελαφρα .. κυματακια και μας ανεθεσε τη συντηρηση του blog του. Θα δουμε ποσο θα αντεξουμε την αντιγραφη και τη γραφη. Ελπιζουμε να μην τραβηξει πολυ η ιστορια και να λογικευτει. Αλλωστε παντα ειχαμε την πεποιθηση οτι πασχει απο νεανικο …διαβητη. Και τωρα τον εβαλε πανω στην υδρογειο.

Σας ευχαριστουμε προκαταβολικα για τη συμπαρασταση

Υ.Γ. Ξεχάσαμε να σας πουμε οτι καθως το πλοιο σαλπαρε ενα χερι βγηκε απο ενα φινιστρινι και σκορπισε μικρα μικρα χαρτακια. Αν κρινουμε απο ενα δυο που πιασαμε πρεπει να ηταν κομματια απο καποιο φυλλο των New York Times. Μονο που οι λεξεις ηταν υπογραμμισμενες με κοκκινο στυλο.

6 σχόλια:

fractal είπε...

Τα έχω χαμένα. Δεν έχω πάϊ μου τον δεύτερο συμπατριώτη μου και μόν- πως να σκεφτώ? Πέσ μου τι συνέβει. Ξεκινά μιά ιστορία με συμμετοχική εξέλιξη ή είναι αλήθεια το ταξείδι στη γη του Τσε. Από ότι έχω καταλάβει τον Γιώργη κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσα να το αποκλείσω.
Αν είναι έτσι, Γιώργη καλό ταξείδι.
Με το καλό να φτάσεις στη Γη των επαναστατών Φέρε μας λίγο από τον αέρα των Άνδεων. Θα τον κλείσουμε σε μικρά φιλαχτά.

Giannis Kafatos είπε...

τον ζηλεύω το φίλο σας! ένα ταξίδι στις Ανδεις δεν είναι ένα οποιοδήποτε ταξίδι. Είναι κάτι που μάλλον το κουβαλάς μέσα σου. Εγώ πήγα το 1996, επέστρεψα μεν αλλά ... είμαι ακόμη εκεί κι ελπιζω σε λίγα χρόνια να μπορέσω να ταξιδεψω πάλι σ' αυτό το μέρος του κόσμου μαζί με τα παιδιά μου. θα περιμένω να διαβάζω τις ιστορίες του!
καλημέρα
www.u-hoo.gr/gianniskafatos

ΑΛΕΚΑ είπε...

Γιάννη,

καλωσόρισες στου κάππα το ιστολόγιο το οποίο όπως καταλαβαίνεις ανέλαβα με franchising.

Τι άλλο θα δούμε στην blogόσφαιρα θα ΄θελα να ΄ξερα!!!

Το σχόλιό σου αποπνέει νοσταλγία.

Σου εύχομαι ολόψυχα να γίνει το όνειρό σου σύντομα πραγματικότητα.

Σε ευχαριστώ πολύ

ΑΛΕΚΑ είπε...

Φράκταλ,

ιστορία συμμετοχικά εξελισσόμενη ξεκινάει σίγουρα, αφού ανέλαβα το ρόλο της προώθησης (χαχα και γνωρίζεις οτι στον τομέα τα πάω καλά).

Ασφαλώς και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτε από τον κάππα. Εδώ δεν του έφτασε κοτζαμ Ψηλορείτης...

Μέχρι να στείλει την πρώτη εμπειρία του έχω να παλέψω με ιστορίες, κλιπάκια και άλλα πράγματα. Ομολογώ ότι έχει ...φάση η κατάσταση.

Σε χαιρετώ και σε ευχαριστώ πολύ, όπως πιστεύω ότι θα έκανε και ο Γιώργης.

Manani Pitsidou είπε...

Τελικά ο καππα την έκανε γι' αλλού; Είναι βέβαιο; Αλέκα, δεν θέλω να σε αγχώσω, αλλά να ξέρεις ότι ανέλαβες πολύ βαρύ φορτίο!!!!!!!!!!!!!!!
Άντε να δούμε τι σουβενίρ θα μας φέρει από εκεί που πάει!!! Καλό ταξίδι Γιώργη!!!! Καλή συνέχεια Αλέκα!

ΑΛΕΚΑ είπε...

Manani,
αρχικά σ΄ευχαριστω πολύ. Τώρα την έκανε δεν την έκανε.. το ΄φαγα το .. πακέτο:)
Για τα σουβενίρ είμαι σίγουρη σχεδόν ότι θα περιλαμβάνουν ονειρικές καταστάσεις στις Άνδεις με δόσεις επαναστατικές. Εκείνο όμως που περιμένω είναι να δω πως θα ταιριάξει με το απύθμενο παρελθόν του!! Αυτό θα είναι όλα τα .. κάππα (νέος όρος:)
Να ΄σαι καλά!