5.1.09

Το μυστικό του βόθρου (the beginning)



Ματαια παρακαλουσα εκεινο το μουντο πρωινο, σχεδον γονυπετης, το θεο της βροχης Αρβαχαρ, να σταματησει να μου τα ζαλιζει με την ατελειωτη βροχοπτωση του. Περιμενα να κοπασει καποια στιγμη, για να βγω εξω να κανω κατι δουλειες που ειχαν μεινει πισω. Αφου ειδα και αποειδα οτι τιποτα δεν γινεται, εφτιαξα ενα γαλλικο καφε με αρωμα Κολομβιας και καθισα στην κουνιστη καλαμενια πολυθρονα διπλα στο παραθυρο κοιταζοντας το δρομο που περναει μπροστα απο το τσαρδι μου. Τις κουρτινες τις ειχα κατεβασει για πλυσιμο οποτε δεν χρειαστηκε να τις τραβηξω για να βλεπω εξω. Ολα καλα μεχρι εδω. Το μεγαλο λαθος ειναι αυτο που εκανα απο εδω και περα. Ποτε δεν φανταζομουν την εξελιξη που θα ειχε η αποφαση που πηρα πινοντας το καφεδακι μου. Ελλειψει σοβαρης απασχολησης του κατω κεφαλιου, συνηθως αναλαμβανει δραση το πανω. Αλλα ετσι ειναι η ζωη. Σε παει εκει που θελει αυτη. Ο,τι και να κανεις, ο,τι και να μη κανεις, αυτη ειναι τετοια κουφαλα που σε τραβαει απ’ οπου βρει γιατι ετσι γουσταρει. Ναι, ετσι απλα, γιατι ετσι γουσταρει.

Εκατσα το λοιπον και κοιτουσα εξω το δρομο, αδιαφορα θα ελεγα. Αναψα το τσιγαρο μου και ρουφωντας απολαυστικα τον γευστικο καφε παρατηρουσα τα δακρυα που κυλουσαν ακαταπαυστα στα γυαλινα μαγουλα των παραθυρων. Δεν ειχα τι αλλο να κανω κι ετσι αποφασισα να τακτοποιησω μερικες σκεψεις που ειχαν μεινει ακομα σκορπιες στο μυαλο μου. Για να γινω πιο συγκεκριμενος και περισσοτερο κατανοητος σε σας που με διαβαζετε, οι συγκεριμενες σκεψεις αφορουν ενα και μοναδικο γεγονος που θα προσπαθησω να σας το εξιστορησω παρακατω. Ενα γεγονος που αν και εχουν περασει καμποσοι μηνες βασανιζει ακομα το ηδη κουρασμενο, απο τις καθημερινες εγνοιες, μυαλο μου. Αν και το συγκεκριμενο συμβαν ειχε ηδη παρει το δρομο για το αρχειο των διαλευκασμενων υποθεσεων της τοπικης αστυνομικης διευθυνσης, δεν επαψε να με απασχολει παρ’ ολες τις προσπαθειες να το αποφυγω. Κατι δεν μου αρεσε στην ολη υποθεση. Ενοιωθα πως καποιο κενο υπηρχε, που δεν το ειχε αντιληφθει κανεις απο ολους αυτους που ειχαν ασχοληθει.

Εδω θελω να σημειωσω οτι ενιοτε, κυριως σε φαση γενικης χαλαρωσης όταν δηλαδη δεν με ταλανιζει κατι σοβαρο, χρησιμοποιω ορισμενες τεχνικες που μου εστειλε ενας σοφος φιλος απο ενα ημιορεινο μικρο χωριο-121 κατοικοι συγκεκριμενα- της μακρινης Μπρογκανιας, για να διατηρω το μυαλο μου σε καποια μορφη αντιπηκτικης καταστασης, ας πουμε. Στην επιστολη του εκτος απο τις οδηγιες υποστηριζει οτι αυτες οι τεχνικες αποτελουν το καλυτερο φαρμακο για ενδεχομενη μελοντικη γεροντικη ανοια. Ετσι μου ειπε τελος παντων ο φιλος αποστολεας και δεν ειχα κανενα λογο να μην τον πιστεψω. Μεγαλο ρολο φυσικα επαιξε και η παρεμβαση του θειου Καρτεσιου με το «σκεφτομαι αρα υπαρχω».

Μ΄ αυτα και μ΄ αυτα το ’ριξα στην τακτοποιηση των αδεσποτων αλλα επι συγκεκριμενου αντικειμενου προβληματισμων μου. Εχω διαπιστωσει οτι οταν σκεφτεσαι, πολλες φορες προβληματιζεσαι με τις ιδιες τις σκεψεις σου. Εγω αυτο το αποφευγω γιατι αν ειναι να χαλασω τη διαθεση μου να τη χεσω αυτη τη διαδικασια. Ετσι προτιμω αναλαφρες, γενικα, σκεψεις που μου δημιουργουν μια καλη διαθεση. Κι οταν λεω καλη διαθεση, εννοω μετα το τελος της διαδικασιας να ειμαι χαλαρος και ορεξατος. Να ειμαι δηλαδη ετοιμος για ολα. Ποτε δεν ξερεις τι θα σου συμβει την επομενη στιγμη. Μπορει να ακουσεις καποιο χτυπημα στην πορτα, κι οταν την ανοιξεις να βρεθει μπροστα σου η κοπελα με τον Οδηγητη ή ακομα και καμμια γιαχωβου. Αν τωρα εισαι κουρασμενος ή ακομα χειροτερα ζαλισμενος με δυσνοητες σκεψεις που εκανες προηγουμενως, εχεις πιει την πορτοκαλαδα και χτυπας το κεφαλι σου στον τοιχο για τη σχεδον σιγουρη αποτυχια μιας επικειμενης ερωτικης κατακτησης – καταστασης. Ετσι δημιουργουνται τα ψυχολογικα προβληματα και αντε μετα να τα ξεπερασεις. Μπερδευεσαι με τρελογιατρους, ψυχολογους, παπαδες, μελλοντολογους, παπατζηδες, μεντιουμ, χαρτοριχτρες, καφετζουδες και ολους αυτους τους παλαβιαρηδες, και αφου στα κανουνε ουμπαλα το αποτελεσμα ειναι ενα μελαγχολικο μηδενικο οβαλ σχηματος, για να μη πω κατω απ’ το μηδεν. Γι αυτο ειμαι πολυ προσεχτικος σε αυτα τα ευαισθητα για την ψυχικη υγεια μου θεματα.

Εκεινο ομως το πρωινο δεν ξερω τι ακριβως συνεβηκε και παραβιασα ολους τους κανονες που εγω ο ιδιος εχω θεσει για τον εαυτο μου να ακολουθω με θρησκευτικη ευλαβεια σε αυτες τις καταστασεις. Την πατησα σαν αγραμματος, που λενε. Ενω αφησα ομορφα και χαλαρα τις αναλαφρες, σαν νιφαδες πρωινου χιονιου, σκεψεις να μου χαιδευουν τρυφερα τον ζωτικης σημασιας εγκεφαλικο φλοιο μου, καπου χωρις να το παρω πρεφα αρχισα να περιφερομαι σε δυσβατα και μη ευκολως προσβασιμα μονοπατια, ακροβολισμενα διπλα σε κατι αχανεις πνευματικους γκρεμνους , που σου προκαλουν ιλιγγο και μονο αν τολμησεις εστω και δειλα να βρεις τον πατο τους με το βλεμμα. Αφου περασα ολο σχεδον αυτο το πρωινο μεσα σε αυτο το μαρτυριο, στο τελος ενοιωθα τοσο εξασθενημενος που αναγκαστηκα να καταναλωσω εναμισι πιατο μεσαιου μεγεθους πικαντικο ριζοτο για να επανελθω σε καποια ανεκτη κατασταση. Και μη μου πει κανεις οτι το εναμισι πιατο μεσαιου μεγεθους πικαντικο ριζοτο δεν ειναι το καλυτερο γιατροσοφι μετα απο καποια απροβλεπτη εγκεφαλικη εξασθενιση. Σας το προτεινω ανεπιφυλακτα γιατι το ’χω δοκιμασει πολλες φορες. Κατα συνεπεια οταν θελετε να ασχοληθειτε με εγκεφαλικες δουλειες καταναλωστε πρωτα εναμιση πιατο μεσαιου μεγεθους πικαντικο ριζοτο για καθε ενδεχομενο, και μετα προχωρηστε αφοβα. Για ακομα δε καλυτερα αποτελεσματα μετα το ριζοτο μπορειτε ανετα να ολοκληρωσετε την επανακαμψη του εγκεφαλου σας με δυο φρεσκοψημενα αφρατα γαλακτομπουρεκα.

Καπου εδω αισθανομαι εντονα την αναγκη να σας υπενθυμισω, για να μη ξεχνιομαστε, οτι ολα αυτα δημιουργηθηκαν με αφορμη ενα γεγονος που με αναγκασε, βιαιως θα ελεγα, να χασω ακομα και τον βραδινο υπνο μου. Ειναι περιεργο -αυτο παρακαλω σημειωστε το- αλλα στην καθημερινη μεσημεριανη μου σιεστα δεν αντιμετωπιζω αυτο το προβλημα. Νομιζω οτι αρκετα σας κουρασα με τις φλυαριες μου και ζητω συγνωμη. Ας μπουμε χωρις αλλες περιστροφες στο ψητο. Αυτο δηλαδη που με αναγκασε να κολυμπησω χωρις σωσιβιο με αμεσο τον κινδυνο εγκεφαλικου πνιγμου προακαλωντας μου νυχτερινους απροσκλητους επισκεπτες , γνωστους ως εφιαλτες.

Το καλοκαιρι του σωτηριου ετους 2008 ηταν το πιο ζεστο απο ολα τα προηγουμενα των τελευταιων χρονων. Αυτο το θυμαμαι παρα πολυ καλα γιατι οι θερμες κλιματικες καταστασεις με κανουν και υποφερω πολυ. Ενα αυγουστιατικο βραδυ με το θερμομετρο να εχει φτασει στα υψη, ειχα βρει καταφυγιο στη βεραντα της πολυκατοικιας που κατοικοεδρευω τα τελευταια τρια χρονια. Ηλπιζα οτι εκει καποιο περαστικο απο τη περιοχη μας αερακι, θα μου εκανε τη χαρη να δροσισει λιγο το σμπαραλιασμενο απο τη ζεστη σωμα μου. Ματαια, ειπαμε ομως η ελπιδα πεθαινει τελευταια. Παρακολουθουσα με εκδηλη αγωνια τις λεπτες κορφες των δενδρων που πλαισιωνουν κατα μηκος το δρομο μπροστα και κατω απο το μπαλκονι μου. Για κακη μου τυχη παρεμεναν ακινητες. Σκεφτηκα να κατεβασω μερικα καντηλια ή ακομα και να θυσιασω το κατοικιδιο μου -τη μαιμου, γνωστη ως Ριτσα- στο βωμο καποιας απο τις γνωστες θεοτητες που κυκλοφορουν ευρεως, μηπως με λυπηθει και μου κανει το χατιρι, αλλα απο την εξαντληση που ειχα ουτε και αυτο ημουν ικανος να κανω. Γυρω στις εννεα –εικοσι οχτω λεπτα ακριβως πριν πιω το μελωμενο τσαι μου- και ενω βρισκομουν σε αυτη την απελπιστικη κατασταση, που δεν την ευχομαι ουτε στον χειροτερο εχθρο μου, ακουσα πεντε δυνατα χτυπηματα στη εξωπορτα του διαμερισματος. Μαλιστα σε καποιο απο αυτα διεκρινα και ενα μεταλλικο ηχο, σημαδι οτι αυτος που χτυπουσε φορουσε δακτυλιδι ή κρατουσε καποιο μεταλλικο αντικειμενο. Αν θα ελεγα πως δεν ανησυχησα θα ηταν ψεμα. Εξ’ αλλου δεν περιμενα κανεναν αυτη τη ωρα. Αφαιρεσα προσεκτικα τις παντοφλες απο τα ποδια μου ελαχιστοποιωντας τις πιθανοτητες θορυβου και με τις ακρες των δακτυλων πλησιασα την πορτα βαζοντας το δεξι ματι στο μικρο φινιστρινι για να δω ποιος ηταν απ’ εξω.

Το προσωπο που αντικρισα αν και μου ηταν γνωστο μου προκαλεσε τεραστια εκπληξη. Το στομα μου ανοιξε τοσο πολυ που η κατω σιαγονα καπου μαγκωσε και χρειαστηκε να χρησιμοποιησω το γυμνασμενο απο τα βαρη της ζωης χερι μου για να την ξανακλεισω. Ηταν ο τελευταιος ανθρωπος που περιμενα να αντικρισω. Αμφισβητωντας εντονα το ειδωλο που ειχε δημιουργησει το ματι μου, πηγα γρηγορα στη κουζινα φερνοντας μαζι μου ενα κομματι βρεγμενο χαρτι και καθαρισα το τζαμακι. Ξανακοιταξα, με το αλλο ματι αυτη τη φορα, και ημουν πλεον βεβαιος πως ηταν αυτος. Ακριβως τοτε επαναληφθηκαν πεντε χτυπηματα. Σε ενα απο αυτα και παλι ξεχωρισα το γνωστο μεταλλικο ηχο. Δεν ημουν ομως σιγουρος αν ηταν το δευτερο η το τεταρτο. Παιρνω ορκο ομως οτι ηχησαν δεκα φορες πιο δυνατα απο την προηγουμενη. Προσπαθησα να παρω μια βαθια ανασα αλλα εκεινη τη στιγμη αρχισε ενα τρομακτικος καταιγισμος χτυπηματων, ετσι ωστε η πιεση που ασκουσαν στη πορτα γινοταν πλεον ορατη και με γυμνο ματι (εννοω χωρις ματογυαλια) .. Με λιγα λογια η πορτα κοντευε να ξηλωθει απο τα κασελικια. Δεν ειχα αλλη επιλογη. Την ανοιξα εστω και διστακτικα.

-Καλησπερα κυριε ανακριτη, ειπα με σφιγμενη φωνη.
-Καλησπερα Καππα, απαντησε ο αντρας, με φωνη που δεν φανερωνε φιλικοτητα σε καμια περιπτωση.
-Ποιος καλος ανεμος σε φερνει; ρωτησα προσπαθωντας να δειξω οσο πιο ψυχραιμος γινοταν.
-Φορεσε κατι προχειρο και ελα μαζι μου, συλλαμβανεσαι, οτι πεις θα χρησιμοποιηθει εναντιον σου, ειπε και εβγαλε με ταχυδακτυλουργικη κινηση, που εδειχνε ποσο οικειος ηταν με αυτη, τα ασημενια βραχιολια γνωστα και ως χειροπεδες.

Εμεινα κοκκαλο. Η εικονα ομως που εμεινε ανεξιτηλη στο μυαλο μου απο εκεινη τη σκηνη , ηταν το τεραστιο αστραφτερο δακτυλιδι, τυπου NBA, που ματαια προσπαθουσε να κοσμησει το μεσαιο τριχωτο δακτυλο του ενος απο τα ξυπολυτα και γεματα απο ανθρωπινα περιττωματα ποδια του.

Συνεχιζεται......

19 σχόλια:

Αλέκα είπε...

Γιώργη,
περιμένω τώρα να δω που θα το πας το πραγμα.. μεταφυσικά, αστυνομικά, ερωτικά ή λίγο απ΄ όλα; Για όλα σε έχω ικανό.
Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν όλες τις χρήσιμες συμβουλές σου περί ψυχικής ηρεμίας, περιμένοντας με αγωνία τι θα βγάλει εκείνο το δακτυλίδι στο σκατωμένο πόδι, έχω εστιάσει στον ζεστό Αύγουστο που διαδραματίστηκε η ιστορία σου και σου χαρίζω αυτό.
Πιστεύω ότι θα σου αρέσει πολύ:)

ΣΚΥΛΟΣ

Ένας σκύλος που περπατά
κατάμονος
σε κάποιο ζεστό, καλοκαιρινό πεζοδρόμιο,
φαίνεται να έχει
τη δύναμη
10.000 θεών!

Γιατί;


υ.γ. είναι από τις πρώτες μεταφραστικές δουλειές του Γιώργου (1984). Ένα ποίημα του Τσαρλς Μπουκόβσκι από τη συλλογή "Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ΄την κόλαση" Ποίηση 1960-1980.

fractal είπε...

Δεν έφτανε ο γρίφος το σασπένσ από τη σύλληψη του Γιώργη ήρθε και ο γρίφοος της Αλέκας... Και το μυαλό μου , καθ΄ότι Χιώτικο δεν είναι ικανό για multiprogramming. Περιμένω πρώτ να δω το Γιώργη...φυλακή, και μετ΄ν σκεφτώ τα υπόλοιπα. Γιώργη μην αργείς τη συνέχεια...

costume jewelry είπε...

cool blog

五十K扑克游戏 είπε...

See you in these things, I think, I started feeling good!
Personalized Signature:贵州信息港休闲游戏中心,我爱掼蛋网,重庆游戏中心,金游世界视频棋牌游戏中心,南通棋牌游戏中心,贵港热线休闲游戏中心,淮安棋牌游戏中心

我爱斗地主 είπε...

If you could give more detailed information on some, I think it is even more perfect, and I need to obtain more information!
Personalized Signature:金陵热线棋牌游戏中心,名城苏州游戏中心,云南信息港游戏,彭城视窗棋牌游戏中心,江苏互联星空棋牌游戏中心,广西休闲游戏中心,安徽棋牌游戏中心

Madame de la Luna είπε...

Μας κακομαθαίνετε κύριε πρέσβη... Και μας βάζετε και σε δίλημμα, εμάς που δεν μας αρέσει το ριζότο, αλλά εμπιστευόμαστε τον Κάππα.

Θα περιμένω τη συνέχεια, αν και τώρα που βλέπω ότι έχεις επισκέψεις πότε από τας Ευρώπας και πότε από τας Ασίας, φοβάμαι ότι μπορείς να ξελογιαστείς και να σε χάσουμε... ;)

Καλημέρα... :)

γιωργος καππα είπε...

Αλεκα,καλημερα,επειδη μολις χθες το βραδυ κατεφθασα απο ενα ορεινο καταφυγιο του ψηλορειτη οπου βρισκομουν με μια τρελοπαρεα φιλων απολαμβανοντας το παχυ στρωμα του χιονιου και μπολικο ρακομελο,οπως αντιλαμβανεσαι δεν ειμαι και στη πλεον καταλληλη φαση για να κτυπω με ευχαριστηση το παγωμενα δακτυλα μου στα ακομα πιο παγωμενα απο την απραξια πληκτρα του υπολογιστη για να σου δωσω μια εκτενη απαντηση στην οντως ενδιαφερουσα ερωτηση σου για τη συνεχεια της ιστοριας μας.Για να μη νομιζεις οτι αυτο αποτελει μια φτωχη δικαιολογια σου υποσχομαι οτι μολις "ζεσταθω " θα σου απαντησω στελνοντας σου την απαντηση σε e-mail.Και για να σε προιδεασω σου λεω οτι ιστορια χωρις γυναικεια παρουσια ειναι για μενα τζατζικι χωρις σκορδο.Δηλαδη μουφα.
Οσο για το ποιημα του Μπουκο που μου αφιερωνεις δεν μπορω να αντισταθω στον πειρασμο να μη σου πω οτι το γνωριζω απο τα πρωιμα νεανικα μου χρονια,ειχα δε ταυτισει τον εαυτο μου τοσο πολυ με το εν λογω τετραποδο του ποιηματος ωστε να μην εκπλαγεις οταν το δεις σε μορφη τατουαζ (ολοκληρο το ποιημα εννοω)στο αριστερο μου μπρατσο.Φυσικα δεν το συζητω,ακομα σκυλος (φυσικα κοπριτης)αισθανομαι και μ' αρεσει.
Ο καθ' ενας κανει τις επιλογες του και περιμενει τα δει αποτελεσματα τους στο τελος της ταινιας.Θα δειξει.
Αυτα για την ωρα γιατι αρχισανε να πονανε τα δακτυλα μου..:)

Καλη σου μερα

Αλέκα είπε...

Γιώργη καλημέρα,
σε διάβασα και είπα να σου καταθέσω μία ερώτηση και μια διαπίστωση:
Σου αρέσει να είσαι σκύλος για να έχεις τη.. δύναμη 10.000 θεών ... γι αυτό κάνεις τον .. Κινέζο;);)

Υ.Γ.: Ρακόμελο και Μπούκο. Έτσι και διαβάσει τον συνδυασμό ο μικρούλης μου (ο Γιάννης) θα ..σταλεί αδιάβαστος. Με την πρώτη ευκαιρία θα σου εξηγήσω το λόγο.

Υ.Γ.: Περι συνέχειας: Ωχ!!

ΕΛΛΗΝ VS CHAOS είπε...

Ο.Ε.Α. ΣΗΜΑ Η

http://ellhnkaichaos.blogspot.com
/2009/01/httprapidshare.html

γιωργος καππα είπε...

fractal καλησπερα,πραγματικα η ιστορια πρεπει να εχει μπολικο σασπενς.για να ειμαι ειλικρινης ουτε και γω το περιμενα..εγω απλα την αφησα να με πιασει απο ο χερι και να με οδηγησει εκει που ηθελε αυτη.ειμαι και γω πολυ περιεργος να δω τι καταληξη θα εχει.ειδωμεν...

καλο βραδυ

γιωργος καππα είπε...

costume jewelry thank u a lot.


五十K扑克游戏,αντερφι ντε καταλαβαινει
χριστο κινεζικα,sorry.


我爱斗地主,ηθελα να μαθω καποτε κινεζικα αλλα ηταν ακριβα τα διδακτρα.τρεχα γυρευε...

γιωργος καππα είπε...

Madame de la Luna ευτυχως εσυ μιλας ελληνικα...:)μπλεξαμε εδω μεσα τα μπουτια μας με τα κινεζακια...
ακουσανε φαινεται οτι η ιστορια περιεχει ριζοτο και νομισανε οτι θα προσφερω συσσιτιο...
παντως μη νομισεις οτι και γω τρελαινομαι για ρυζια,για τις αναγκες τις ιστοριουλας το εγραψα.
αν τωρα φοβασαι πως θα ξελογιαστω απο τους ξενους που πλακωσανε σαν τις μυγες σε πληροφορω πως δεν υπαρχει τετοια περιπτωση.ειμαι βραχος και δεν προκειται να με χασετε με τιποτα...χαχαχαχαχ..
dont worry,just trust Kappa...


καλο σου βραδυ

γιωργος καππα είπε...

Αλέκα πρωτα απ' ολα και το κυριοτερο να χαιρεσαι τον Γιαννη ,πολυχρονος και γερός.
ρε συ Αλεκα εσυ που εισαι γατονι τι ειναι ολοι αυτοι που πλακωσανε εδω μεσα?μηπως ειναι αυτο που λενε spam?
δεν τα ξερω και αυτα τα μοντερνα κολπα ρε γαμωτο μου.αντε να χτυπησω κανενα πληκτρολογιο το πολυ,και αυτο σε ρυθμο τραυματισμενης χελωνας.
κατσε μισο λεπτο να στριψω κανενα τσιγαρο γιατι τσαλακωθηκα λιγο αποψε.(προσωπικοι λογοι).
αν δεν ξερεις το ρακομελο πες μου να σου στειλω για να δεις τι ειναι....τελος παντων...
θα τα πουμε..

γιωργος καππα είπε...

ΕΛΛΗΝ VS CHAOS γεια χαρα ..

busy bee είπε...

Εχω μάλλον χάσει πολλά επεισόδια, η δεν καταλαβαίνω τον Χριστό μου,(έτσι και αλλίως δηλαδή αυτόν δεν τον καταλάβαινα ποτέ, αλλά τέλως πάντων)...πολύ γρίφος πέφτει ρε παιδιά!!!
Εχουμε πάρει σβάρνα όλες τις Ηπείρους Γιώργη, βλέπω!!!
Αλέκα να σου ζήσει ο Γιαννάκης!
Αναμένομεν!
Ωρα καλή!

γιωργος καππα είπε...

ΜΑΝΟΛΗ (BUSY BEE) εχω παθει αιτία με τους κινεζους.δεν εχω τιποτα φυσικα με τους ανθρωπους,ισα ισα που τους παω πολυ αλλα τετοια ρεντα δεν την περιμενα ποτε.για οικονομικους μεταναστες τους ψιλιαζομαι βεβαια που μαλλον κατα λαθος τους εβγαλε εδω το καικι που τους μετεφερε,τι αλλο να πω.
εσυ καλα?να σου ευχηθω και καλη χρονια για να μη ξεχαστουμε κιολας.

Αλέκα είπε...

Οι φίλοι μας οι Κινέζοι, τζογοσελίδα έχουν Γιώργη. Συνήθως λειτουργούν με βάση λέξεις-κλειδιά τις οποίες έχουν στον κατάλογό τους σε πολλές γλώσσες του κόσμου (πόσο μάλλον στην ελληνική όπου μεταναστεύουν). Λ.χ. μπορεί να τους προσέλκυσε μια από τις λέξεις "ριζότο", "πρέφα", "ΝΒΑ" ή συνδυασμός αυτών. Είναι πάντως αναπόφευκτοι, δυστυχώς δεν έχω βρει τρόπο να μπλοκάρω στο blogspot με ασφάλεια διάφορες σελίδες. Στο wordpress υπάρχει ασφαλής τρόπος. Δεν βαριέσαι όμως χρωματίζουν και τα blogs οι τύποι αυτοί. Πλάκα έχουν!

Υ.Γ. Επέλεξα τις λέξεις αυτές όχι τυχαία. Γιατι αν τους είχε προσελκύσει η λέξη "Οδηγητής" (βλ. Μάο) θα βλέπαμε και κανένα σφυροδρέπανο στη σελίδα τους:)

Manani Pitsidou είπε...

Είχα μέρες να περάσω από εδώ κι από παντού δηλαδή, λόγω πολλών ανειλημμένων υποχρεώσεων! Το τι χαρά πήρα που βρήκα και πάλι μια ιστορία του Κάππα να με περιμένει δεν περιγράφεται! Όμως ας πάρω τα πράγματα από την αρχή! Περιμένω οπωσδήποτε τις οδηγίες που κρατάει ο Κάππα στα χέρια του, σχετικά με τις τεχνικές που του έστειλε ο σοφός φίλος του από τη μακρινή Μπρογκανια!!! :)) Τι σου είναι όμως αυτό το προαίσθημα... κι εγώ το παθαίνω, ευτυχώς βέβαια δε με έχει επισκεφτεί μέχρι σήμερα ο ανακριτής, αλλά όταν με πιάνει όλο και κάτι γίνεται!!! Θα προσπαθήσω επίσης να ακολουθήσω κατά γράμμα τις οδηγίες για το ριζότο και το γαλακτομπούρεκο που μου αρέσει τοοοοοοσο πολύ!!!!! Κατά τ’ άλλα ανυπομονώ να μάθω τη συνέχεια της ιστορίας και κανόνισε Γιώργη μου να τη γράψεις σύντομα, γιατί θα σκάσω από το κακό μου και θα έχεις τύψεις μετά!!!! Αυτά!!! Την καλημέρα μου!

γιωργος καππα είπε...

Manani Pitsidou χαιρομαι για τη χαρα που πηρες διαβαζοντας ενα κομματι απο αυτη την ιστοριουλα.οσο για τις τεχνικες που ζητας δεν εχω κανενα προβλημα να στις δωσω αν και νομιζω οτι εσυ εισαι ακομα πολυ νεα για να τις χρειαστεις.οσο για τη συνεχεια..ερχεται!!