27.4.09

Το ράφι




Το τελευταιο διαστημα εχω προβληματιστει εντονα. Ενω ολοι σχεδον οι φιλοι και γνωστοι εχουν αποκατασταθει συμφωνα με τα μικροαστικα μετρα και σταθμα ,εγω εχω μεινει στο ραφι, goddem. Και οταν λεω στο ραφι κυριολεκτω χωρις ιχνος υπερβολης. Για να γινω πιο συγκεκριμενος και κατανοητος ,αν καποιος με επισκεφθει στο διαμερισμα μου αυτες τις μερες, θα με βρει να καθομαι στην κορυφη ενος ραφιου που χρησιμοποιω σαν βιβλιοθηκη, να κρατω μια βουρτσα και να βαφω το ταβανι. Ειναι μια «περιεργη» συνηθεια που απεκτησα απο τη μαννα μου, οταν αυτή την εποχη -ανοιξη επι του παροντος- και λιγο πριν τον ερχομο του καλοκαιριου ,αναγκαζε ολα τα μελη της οικογενεια να κραταμε μια βουρτσα και να βουρτσιζουμε με ασβεστη το σπιτι απ’ ακρη σ’ ακρη. Εκεινη την εποχη οταν τη ρωτουσα γιατι το κανουμε αυτο καθε χρονο μου ελεγε ξερα «βουρτσιζε μουτρο και μη μιλας» υποννοωντας σαφως το «σκασε και κολυμπα». Απο τοτε ο μοναδικος που ανεβαινε στο ραφι κρατωντας την ταβανοβουρτσα ,ισως επειδη ημουν το μοναδικο αρσενικο απο τα παιδια της φαμιλιας, ισως επειδη ημουν πολυ αδυνατος αρα και σβελτος, ημουν εγω. Μαλιστα θυμαμαι που διαμαρτυρομενος καποιες φορες τους ελεγα «ρε αδερφια απο το πολυ σκαρφαλωμα στο ραφι θα πεσει γκαντεμια και στο τελος μαλλον θα ξεχαστω εδω πανω για παντα». Προφανως εκεινη τη στιγμη θαχε, αθελα του φυσικα χωρις να του επιρριπτω ευθυνες , τα αυτια του ανοιχτα ο Δημιουργος και αφου ακουσε αυτα που ελεγα δεν ειχε και πολυ για να το κανει πραγματικοτητα. Ετσι, ναμαι ακομα εδω μετα απο τοσα χρονια , να καθομαι στο ραφι και να βουρτσιζω το ταβανι το διαμερισματος που νοικιαζω. Ο μοναδικος ευχαριστημενος της ολης υποθεσης ειναι η σπιτονοικοκυρα μου η Χρυσαυγη που βλεπει καθε χρονο την ιδιοκτησια της καθαρη και φρεσκια. Μαλιστα, αυτο που λεω επιβεβαιωνεται με τον καλυτερο και πιο πειστικο τροπο γιατι οταν ανοιγουμε συζητηση περι «οικογενειακης αποκαταστασης» αυτή αντιδρα ευγενικα λεγοντας μου «και γω που παντρευτηκα τι καταλαβα καππα ; δεν βλεπεις τα χαλια μου ; ενω εσυ κανεις οτι σου καπνισει, γυριζεις σπιτι οτι ωρα γουσταρεις…» και πολλα αλλα τετοια περι ελευθεριας του μη αποκαταστημενου κοινωνικως αλλα και προσωπικως ατομου συμφωνα με τα αστικα αλλα και θρησκευτικα κοινωνικα προτυπα. Με αυτα και μ’ αυτα περασανε, το λοιπον, τα χρονια κι εγω συνεχιζω να βρισκομαι επανω στο ραφι με μια βουρτσα – τωρα τελευταια αγορασα ενα ρολερ – να βαφω το ταβανι.


Φετος ομως δεν αντεξα αλλο. «Εφτασε η ωρα της αλλαγης» ειπα «δεν παει αλλο το πραμα, καποιες στιγμες νοιωθω και μαλακας στο φιναλε» σκεφθηκα φωνασκωντας για να πεισω τον εαυτο μου πιο ευκολα. Ηρθε η ωρα να αποκατασταθω μηπως και βρω χαϊρι ,να παρουν τα πραγματα μια πιο φυσιλογικη πορεια βρε αδερφε. Αφου εκατσα και σκεφτηκα αποφασισα να παρω ενα τηλεσκοπιο με σκοπο να παρακολουθω ολο το χωρο γυρω απο το οικοδομικο και οχι μονο τετραγωνο που μενω ,μηπως και πεσει στην αντιληψη μου κατι αξιοεραστο . Για να μη θεωρηθω αιθεροβαμων, εριξα και λιγο τον πυχη των απαιτησεων μου . «Καλιο πεντε και στο χερι παρα δεκα και της γριας ο κοπανος» σκεφθηκα . Ανεκαθεν ειχα την αποψη οτι αυτα τα θεματα δεν πρεπει να τα αφηνεις στη τυχη τους. Επειδη η βεραντα μου εχει σχετικα μικρο οπτικο πεδιο επι της κλιμακας μοιρων του οριζοντα, ανεβηκα στην ταρατσα ,τοποθετησα μια καρεκλα κατω απο μια ομπρελα θαλασσης για να μη με χτυπα κατακουτελα ο ηλιος και παθω ηλιαση, και παρακολουθουσα τη γυρω περιοχη. Εδω θα ηθελα να επισημανω οτι οι περισσοτεροι που περνουσαν και με επαιρναν ματι , κουνουσαν το κεφαλι χαμογελωντας ειρωνικα αλλα υπηρχαν και αλλοι που μου εδειχναν τη συμπαρασταση τους σηκωνοντας σφιγμενη τη γροθια τους στο αερα. Ενας τσογλανος, φορωντας κουκουλα , μου πεταξε ενα αυγο αλλα λογω του οτι δεν ειμαι τετοιου χαμηλου επιπεδου ανθρωπος δεν εδωσα συνεχεια στο γεγονος. Αργοτερα που το τσακωσα, αναγνωριζοντας το απο το περπατημα, στριβωντας του το αυτι και ρωτοντας το γιατι το εκανε, αυτο μου ειπε «νομιζα πως το αβγο ητανε σφιχτο, θειο», καταλαβα οτι μαλλον ητανε χαζο το απεκαλεσα «μαλακισμενο» και το αφησα να φυγει. Στη αρχη ισως λογω ενθουσιασμου του πρωταρη ειχα την αισθηση οτι ολα θα πανε καλα. Οποια περιπτωση μου φαινοταν ενδιαφερουσα τη σημειωνα με αναλυτικες λεπτομερειες σε ενα χαρτι και κατοπιν κατεβαινα απο τη ταρατσα, την πλησιαζα, και της την επεφτα διακριτικα. Ειχα προμηθευτει απο τη λαικη ενα κασετοφωνο, που κρεμασα με ενα σπαγγο απο τον ωμο μου, ραινοντας την ατμοσφαιρα με ομορφα ερωτικα λαικα τραγουδια. Αυτο κρατησε αρκετες μερες ,αλλα εις ματην .Στο τελος η απογοητευση πηρε τη θεση του αρχικου ενθουσιασμου. Αρχισα να μαραζωνω. Το δερμα στο προσωπο μου εγινε ωχρο ,τα μαγουλα μου κρεμασανε, ενω τα ματια μου θολωσανε σαν της ψοφιας σαρδελας. Κανοντας μια τελευταια απελπιδα κινηση , φρεσκαρα λιγο το μουσικο ρεπερτοριο στο κασετοφωνο μηπως και αυτο ηταν η αιτια της ασχημης τροπης των πραγματων ,αλλα και παλι ενα τεραστιο μηδενικο εμφανιζοταν μπροστα μου, παρεα με το οικειο σε μενα ραφι. Με το περασμα των ημερων το μηδενικο εξαφανιστηκε και εμεινε μονο το ραφι. Ημουν πλεον βεβαιος οτι ειχα παρει τον πουλο. Με λιγα λογια κατεληξα εκει απ’ οπου ειχα ξεκινησει. Στο ραφι.

Παρ’ ολα αυτα ομως δεν το ‘βαλα κατω. Θεωρω τον εαυτο μου μαχητη αλλα θα επρεπε να το αποδειξω κιολας .Αφου καταναλωσα μερικα μπουκαλια καθαρο, φουμαρα και ενα σπεσιαλ γελαστο με καφτρονι σαν αμυγδαλο , μου ηρθε η φαεινη ιδεα να χρησιμοποιησω τον εντυπο τυπο. Σε αυτο το σημειο οφειλω να τονισω, γιατι το θεωρω ζωτικης σημασιας για τη συνεχεια της ιστοριας ,οτι τον εντυπο τυπο τον εμπιστευομαι περισσοτερο – με κλειστα ματια - απο καθε αλλο ειδος ενημερωσης. Αρκετοι φιλοι μου ανεφεραν επισης οτι πολλες αξιοπρεπεις κοπελες χρησιμοποιουν αυτο το μεσο προς ανευρεση των καλων τους. Αφου σταματησα στο αγαπημενο μου περιπτερο –περισσοτερο σουπερ μαρκετ μοιαζει για να ειμαι ειλικρινης και το αδικησω - που το διατηρει με ζεση ο φιλος μου ο Αρτεμης ,του ζητησα να μου δωσει το καλυτερο φυλο με τις μικρες αγγελιες.Εκεινος για μια στιγμη με κοιταξε λιγο περιεργα ,δεν ξερω γιατι, και μου εδωκε μια παχια εφημεριδα . Με το ζορι κατορθωσα να τη μεταφερω σπιτι γιατι θαπρεπε να ζυγιζε γυρω στα 22,5 κιλα χωρις τα περιοδικα που εχει η ζελατινα μεσα. Παρα την υπερανθρωπη προσπαθεια που κατεβαλα για τη μεταφορα της ενα κυμα ικανοποιησης πλημμυρισε τα σπλαχνα μου. «Του πουστη» σκεφτηκα «αν δεν καταφερω να βρω εδω μεσα τη καλη μου τοτε δεν θα τη βρω πουθενα». Με το που την απλωσα στο κρεβατι αρχισα να τη διαβαζω μανιωδως….τα ματια μου πλημυρισαν απο χιλιαδες αγγελιες. Εκεινη τη στιγμη ενοιωσα σαν να εχω μπροστα μου ενα πελωριο πιατο ,με το αγαπημενο μου φαγητο, μοσχαρακι κοκκινιστο με τηγανιτες πατατες και να μη ξερω απο που να αρχισω να τρωω. Το βραδυ με βρηκε με το φως του κομοδινου αναμμενο να εχω εξαντληθει απο το πολυ ψαξιμο. Δεν μπορουσα να πιστεψω στα ματια μου. Σηκωθηκα και με αργο βημα πηγα προς το ψυγειο ,ανοιξα την πορτα, εβγαλα μια παγωμενη μπυρα Miller, ανεβηκα στο ραφι και αρχισα να πινω. Ημουν πια βεβαιος οτι και οι τελευταιες μου ελπιδες αποδειχτηκαν οχι μονο φρουδες αλλα και πεπονοφλουδες. Η ετυμηγορια της ζωης ηταν πλεον πασιφανης. Το ραφι ηταν το μερος που μου ανηκε και του ανηκα. Επρεπε να συμφιλιωθω με αυτο αν θεωρουσα τον εαυτο μου ρεαλιστη.

Τωρα , που εχουν περασει καμποσες μερες και βλεπω τα πραγματα πιο καθαρα και ψυχραιμα ,η ωριμη κριτικη σκεψη μου εχει εστιαστει οσο και αν σας φαινεται περιεργο στην εφημεριδα με τις μικρες χρυσες αγγελιες. Θα ηθελα πιο κατω να παραθεσω μερικες απο αυτες που περιειχε για να καταλαβετε οτι η απογοητευση μου δεν στερειτε επιχειρηματος. Φανταστειτε ενα απελπισμενο σαν και μενα ανθρωπο να στηριζει τις ελπιδες του σε τετοιου ειδους κωλοφυλλαδες. Διαβαστε παρακαλω και τα συμπερασματα δικα σας…..


Το βιντεο-κλιπακι ειναι αφιερωμενο σε ολους τους μπακουρομπλουζοροκαδες, κοινως σκυλους.


ΑΛΒΑΝΟΣ εμφανισιμος, ψηλος (1,48) απο Αργυροκαστρο, μεγαλωμενος με ιδανικα, ζητει γνωριμια με Φιλιππινεζα, που πιστευει στην εκμεταλλευση ανθρωπου απο ανθρωπο, για την δημιουργια σοβαρής σχεσης. Επιπλεον προσοντα : 27cm, ανευ φορας.

ΖΗΣΕ 24 ωρες, ωριμες ξαναμμενες γυναικες, ανικανοποιητες νοικοκυρες. Εμπειρη ανακουφιση σε 1 λεπτο ! Επιβλητικος ερωτας, μεγαλη ερεθισμενη κυρια.

ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ εως 21 ετων, γραμματικες γνωσεις Δημοτικου (λιγη ορθογραφια) εμφανισιμες, δραστήριες, πηδηχταρουλες, για νυχτερινή εργασια σε μπαρ της Λιβαδειας. Ευχαριστο περιβαλλον, οχι κωλαδικο. Τηλεφωνήσατε κυριον Βαγγελα.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ μπαρμαν γυναικα.

35χρονος, ευκαταστατος, με βελουδινο σωμα, ατριχος απο την φυση του, ζητα εσενα τον τριχωτο, δυναμικο, ενεργητικο και ανεργο. Προϋπηρεσια στο Πεδιο του Αρεως, θα ληφθει σοβαρα υπ΄ οψιν.

ΖΗΤΩ να μου χαρισουν εγχρωμες τηλεορασεις, στερεοφωνικα υπολογιστες, κινητα τηλεφωνα, πιστωτικες καρτες, μηχανες, αυτοκινητα, σκαφη αναψυχής, κοτερα,. ΜΟΝΟ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΕΚΤΕΣ.

ΖΗΤΩ λαδια μαγειρικής μεταχειρισμενα, βαμβακελαια, σπορελαια, σογιελαια, μουρνελαια.... κ.λ.π.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ συγκατοικος με τηλεφωνο, χωρις κοινοχρηστα, με κοπροσκυλο, μαζι με τσιμπουρια του.

ΕΥΚΑΙΡΙΑ, λογω διαλυσης η εκκλησια Αγιας Θεκλας πουλαει 2 κολυμπήθρες Σιλωαμ, 7 εξαπτερυγα, 500 κιλα κερι, ολοχρυσο σερβιτσιο Ιερου ( δισκοποτηρα κ.λ.π. ) και εναν πολυελαιο.

ΕΙΜΑΙ η χρυσοχερα Δεσποινα. Ζυμαρι πιανω και κολωνα της ΔΕΗ γινεται. Θα σε κανω να λιωσεις.

ΚΟΥΚΛΑ φουσκωτή, τριων οπων, μπαταριας και ρευματος, ψαχνει για αληθινο αντρα να την φουσκωσει. Δωρο τρομπα ποδηλατου..

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ πτυχιουχος, με πολυετή φροντιστηριακή πειρα, μεταπτυχιακες σπουδες στους ηλεκτρονικους υπολογιστες, παραδιδει καθημερινα γυρο με πιτα, στο σουβλατζιδικο ''Η Ωραια Ρουμελη'', τυλιγμενο στο πτυχιο του. Το κρεμμυδι χρεωνεται χωριστα.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ φιδι 8,3 μετρα στενο, μαυρο φιδι, με βουλες πορτοκαλλιες και με ραβιδωσεις κιτρινες. Αφρικής γνήσθειον, τεως δηλητηριωδη, δια ζωνες - πορτοφολακια - μπρατσολεδες ρολογιου. Προσεχετε, μονο σοβαραι προτασεις, περιπου 130 τεμαχιων και 64 ποντων εκαστον περιπου ολο μαζι, μεγαλη εκπωσις, συφερει και παρτε τηλεφωνον αυθημερως.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ πωλήτρια..

ΠΩΛΕΙΤΑΙ σκυλος. Τρωει τα παντα, ιδιαιτερη αδυναμια στα παιδια.

ΕΝΥΔΡΕΙΟ διαστασεων 92χ65χ48, ιταλικο ντιζαινε και ανανεωση αερα αυτοματα, φωτισμον σαν σκηνοθετημενον, ρεαλιστικωτατον, μαζι με 5 αιμοβορα ψαρια Χονολουλους πολεμικα, ολα μαζι 100.000 λογω αναχωρήσεως.

ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ, επιθυμω αξιολογη ερμαφροδιτη δεσποινιδα, που να εχει δουλεψει σε οικοδομή. Αντρες αποκλειονται.

ΜΕΓΕΘΥΝΤΗΣ ΠΕΟΥΣ BIG MAN Με χοανη εισαγωγής και βαλβιδα αναρροφησης. Τον βαζεις απο την μια πλευρα μεσα και βγαινει απο την αλλη 10 ποντους μεγαλυτερος. Διατηρειται 24 ωρες καυλωμενος. Μια επισκεψη θα σε πεισει.

ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ σε ολα τα χρωματα και νουμερα. Παρτε προφυλαξεις τωρα. ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΣΩΜΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ.. Γι' αυτους που αγαπουν τον ερωτα.

ΜΕΝΤΙΟΥΜ, σπουδασας με μεγαλων παραφυσικων καθηγητων εις ΗΠΑ, NASA CANNABERAL - CAPE KENNEDY, σας δινει το παρον αλλα και το μελλον ευκολοτατα, αντι λογικοτατης αμοιβής, επισκεπτομενος και οικειας, πλην περιπτωσεως χρεωσεως ναυλων δια εξωαττικας μεταβασεις. Επισης αριστος και ως μαγειρος, ζητει να εργασθει τις ελευθερες ωρες του εις ευκαταστατον οικια, μαγειρας υψηλής SHEF HAUT CUISIN FRANCAIS ή MAITR DOTEL ή εν αναγκη, επιβλεπων και την πισινα ή το καζον του κήπου σας. Μονο σοβαροι ή ενδιαφερομενοι.

ΚΑΦΕΜΑΝΤΕΙΑ , εμφυτες ικανοτητες, διαβαζω σμυρναιικο πιατακι, τουρκικο καφε, ελληνικο, εσπρεσσο, καπουτσινο, φρεντο .

ΕΠΑΝΑΦΕΡΩ προσωπα, αγαπημενα, αλλα και μισητα, υπνωτιζομενος απο 7 ετων, διδαχθεις στον Δρ Μπουχαρ απο Ινδια, ανευ διδασκαλου. Επισης, καθομαι οκλαδον πανω σε ταβανοπροκες, περπαταω σε αναμμενα καρβουνα, καταπινω σπαθια, ψαλιδια, κουταλια, μαχαιρια, ξυραφακια. Ανυψωνω φιδι με φλογερα.

6.4.09

Clitoris: the death is not the end




Η Ηβη εσκυψε μπροστα μου να συναντησει το φιλι της, γρηγορα ομως
το κεντρισμα της ηδονης μας παρακινησε σε μια πιο ασφαλως
φλογερη δραση. Τοτε αρχισε μια θυελα απο ωθησεις οι οποιες σαφως,
αναγκασαν τον "λορδο" να βρισκεται στο κεντρο μιας λαιλαπας απο
ανοδικες και καθοδικες κινησεις. Τα αντεστραμμενα χτυπηματα του
τριγωνικου, για την περισταση αμονιου, πανω στον ακορεστο "λορδο",
εφεραν την κρισιμη εκεινη στιγμη που ο αναρθρος διαλογος
μας πληροφορει για την εκρηξη της ζωωδους εκστασης που πλησιαζει....
Καπου εκει το προπατορικο αμαρτημα εξαϋλωθηκε δινοντας τη θεση του
στην υγρασια της πρωτογονης εκτονωσης....

Η Ηβη, ξαπλωσε διπλα μου και με ρωτησε με καποιο υπαινιγμο:" Ποια θα ειναι η
μοναδικη μορφη ζωης που εκτιμας οτι θα καταφέρει επιζησει σε μια τυχον
παγκοσμια πυρηνικη καταστροφη?"

Κοιτωντας τυχαια μια πτυχη του γαλαζιου σεντονιου που ειχε παρει
ενα απολυτα συγκεκριμενο ανατομικο σχημα, αποκριθηκα χωρις δισταγμο
"Η κλειτοριδα ".