4.6.09

Ένα ποίημα πίσω από μια αφάνα


Δεν νομιζω οτι υπαρχει καποιος που να αμφισβητει το υψηλο ποσοστο τυχης που ειχα οταν συναντησα, πισω απο την αφανα ενος νεγρου που πουλουσε καβρουμαδες στον πεζοδρομο Κοραη , την πασιγνωστη αλλα και αγαπητη στους λογοτεχνικους κυκλους του Ηρακλειου ποιητρια Αμαλια Κομνηνου. Αυτο ομως που δεν θεωρω ουτε κατα το ελαχιστον τυχαιο ειναι οτι κερδισα με τον ιδρωτα του κορμιου μου το παρακατω ποιημα, που μου αφιερωσε και που μου δινει καθε δικαιωμα να κορδωνομαι σαν γυφτικο σκεπαρνι.

Αμαλια σε ευχαριστω πολυ για το ποιημα ,αλλα νομιζω οτι πραγματικα το αξιζω.Πως να το κανουμε δηλαδη ;


Ένα χάδι που μπορεί να τυλίξει το φεγγάρι

Θέλεις να σου γράψω ένα ποίημα
Θέλεις να ξανακούσεις πώς σ΄ αγαπώ
Θέλω να σου φωνάξω πώς σ΄ αγαπώ
Θέλω να διαβάσεις ένα ποίημα.

Θέλω να προσέξεις τον τόνο στο «πώς»
Έχει σημασία για σένα.
Θέλω να προσέχεις τον τρόπο που σ΄ αγαπώ
Έχει σημασία για μένα.

Έτσι, με αυτήν την απλή σου λογική
πήρα μολύβι και χαρτί.
Ένα κόκκινο μολύβι
Δύο λευκά χαρτιά.

Κι άρχισα να σου γράφω ένα ποίημα
Κι άρχισα να σε ζωγραφίζω.
Μα το ποίημα κουλουριάστηκε
Και η ζωγραφιά μου θόλωσε.

Σκέφτηκα πώς γινόμαστε ένα
Και τρόμαξαν οι λέξεις
Σκέφτηκα την ηδονή μας
Και διαλύθηκε το χρώμα.

Πες μου, ξέρεις εσύ μια λέξη
να περιγράφει την αγκαλιά μας;
Πες μου, ξέρεις εσύ ένα χρώμα
που να βάφει την ένωσή μας;

Δεν θέλω η καρδιά μου να χτυπά όταν σε βλέπω
Θέλω να σταματάει όταν λείπεις.
Έτσι με αυτόν τον τρόπο σ΄ αγαπώ
Το σκέφτηκες ποτέ;

Δεν θέλω να υπάρχει έκπτωση ανάμεσά μας
Θέλω να τα παίρνεις όλα
Έτσι με αυτόν τον τρόπο σ΄ αγαπώ
Αυτό το σκέφτεσαι συχνά.

Μια μεγάλη αγκαλιά αξίζεις
Ένα χάδι που μπορεί να τυλίξει το φεγγάρι
Ένα φιλί που να λιώνει τους πάγους
Έτσι, με αυτόν τον τρόπο σ΄ αγαπώ.


Προς εκτονωση της συγκινησιακης καταστασης που δημιουργηθηκε ενεκα αυτων των υπεροχων στιχων, ας ακουσουμε το τραγουδακι στο βιντεο.

2 σχόλια:

Αλέκα είπε...

Βρε, βρε την "Αμαλίτσα την Βυζαντινοτέτοια" (βλ. Κομνηνού/ή) τι έπαθε; Αμ δεν ήξερε. Δεν ρώταγε; Στον ίδιο τόπο μένετε. Τυχερός είσαι Κάππα που δέχεσαι τέτοιους στίχους (έχω διαπιστώσει καιρό τώρα ότι αρμέγεις ποιητική αγελάδα:), μαγκίτισσα και εκείνη που τους στέλνει (ομολογώ ότι μου προκάλεσε έκπληξη η πράξη της αυτή!!).

Οφείλω όμως ως μέλος της ομάδας ΚΑΠΠΑ να διαπιστώσω και να διατρανώσω ότι το αξίζεις και ότι πρέπει επιτέλους να αναγνωρισθεί και η δική σου συνεισφορά. Έτσι σκέφτηκα να ανταποκριθώ και δημοσίως στην επιχείρηση αναγνώρισης του δίκαιου, από πλευράς σου. Οι κόποι πρέπει να αναγνωρίζονται και ειδικότερα εκείνοι που προκαλούν ιδρώτα!!

Από την άλλη μεριά, μπράβο σου που καμαρώνεις γιατί φαίνεται ότι αφενός αναγνωρίζεις, σέβεσαι και αποδέχεσαι το ερωτικό στοιχείο του ποιήματος (μου άρεσε πολύ:) και αφετέρου τιμάς τη δημιουργό του. Μπράβο και στην "Αμαλία" που έχει το θάρρος να στα γράφει και τόσο όμορφα μάλιστα.

Καλά δεν μου λες βρε θεόμουρλε. Το βίντεο το έβαλες για αποφόρτιση; Χα χα είσαι άπαιχτος στις επιλογές σου.

Τους χαιρετισμούς μου στην "Αμαλία" και να της ζητήσεις τους στίχους που έγραψε για την ελαιοπαραγωγή του νησιού σας. Θα εκπλαγείς!!!

γιωργος καππα είπε...

Αλέκα με μπερδεψες ρε γαμωτο.διαβασα το σχολιο σου 4 φορες και νοιωθω ζαλισμενος και...ιδρωμενος..χαχαχαχ
αλλα δεν θα γραψω τιποτα αλλο για να σε αφησω με ερωτηματικα...χαχχαχα

καλη μερα

ααα..και αυριο να... χωσουμε στην καλπη τη ψηφο μας με οση δυναμη εχουμε...αμ' πως..