29.6.09

Ενας χόμπο περικυκλωμένος από κωλαρούδες

Οσοι με γνωριζουν, ξερουν καλα oτι ειμαι ανθρωπος του χειμωνα. Σε αντιθεση με τα φιδια, το καλοκαιρι πεφτω σε θερινη ναρκη. Παρουσιαζω ελλιπεστατες αντοχες στη ζεστη, στις μυρωδιες προκαλουμενες από μασχαλιαιες εφιδρωσεις και στα κουνουπια ανεξαρτητου μεγεθους, ειδους και επικινδυνοτητας. Επισης επιδεικνυω μια αδυναμια να ακολουθησω τις συνηθεις καλοκαιρινες ασχολιες των συνανθρωπων μου, oπως για παραδειγμα oτι οσο και αν προσπαθησα δεν μπορεσα ποτε να κατανοησω πως αντεχουνε ολοι αυτοι που ξαπλαρουνε ολημερις κατω απ’ τον καυτο ηλιο και τσουρουφλιζονται σαν τηγανhτες πατατες. Ενταξει, δε λεω, αν ειναι καποιο θηλυκο με σχετικα ωραιο κορμι και σωστες αναλογιες που εξιταρουν τις γενετισιες ορμες ενoς αρσενικου, αξιζει τον κοπο να ξεροψηνεται στον ηλιο μηπως και φουκαρωσει κανενα μαγκα που εχει τα αναλογα γουστα, προτιμησεις και βλεψεις, δεν είναι κακο αυτό, καθε αλλο μαλιστα. Αλλα να εκθετεις μια κωλαρα δεκα τετραγωνικα στον ηλιο απο το πρωι μεχρι το βραδυ με προθεση να τη μετατρεψεις σε πυρακτωμενο τηγανι, δεν καταλαβαινω το λογο. Ενας κωλαρος τετοιας εκτασης ειτε ειναι ψημμενος στον ηλιο ειτε οχι η ιδια τυχη νομιζω οτι τον περιμενει. Θα μου πει καποιος, κατσε ρε φιλε, δηλαδη οσες εχουν μεγαλους κωλους δεν εχουν ψυχη; Θα του απαντησω ευθεως οτι είναι εκτος θεματος γιατι εγω εξεταζω καθαρα την αισθητικη πλευρα της παρτιδας. Γι’ αυτο ας αφησουμε στην μπαντα τις παπαριες .

Ολα αυτα τα γραφω γιατι χθες επισκεπτομενος μια παραλια με προθεση οχι να κανω μπανιο αλλα για οφθαλμολουτρο -το παραδεχομαι - υποβληθηκα σε ενα ατελειωτο μαρτυριο, ψυχολογικο αλλα και βιολογικο. Δεν αναφερω το ονομα της παραλιας γιατι μπορει να θεωρηθουν δυσφημιστικα τα σχολια μου και να επηρεασουν καποιους εν δυναμει επισκεπτες -τουριστες, κατι που ισως να αποβει μοιραιο για την οικονομικη αναπτυξη της περιοχης. Ασε που μπορει να θεωρηθω και σαμποτερ της τουριστικης βιομηχανιας της χωρας απο τον Ε.Ο.Τ, αλλα και απο αυτους που κατα καιρους ψαχνουν εξιλαστηρια θυματα για να δικαιολογησουν τα αδικαιολογητα, και να εχω ασχημα ξεμπερδεματα. Στο ρεζουμε τωρα φιλοι μου, αν και διεθετα ισχυροτατα στρατιωτικου τυπου κυαλια για να επεκτεινω την ακτινα δρασης μου, το αποτελεσμα δεν υπεστη καμμια βελτιωση. Τζιφος. Παντου κυριαρχουσαν κωλαρες, κοιλιες ετοιμες να εκραγουν από τα ξιγκια και κατι βυζαρες να κρεμονται μεχρι τα γονατα. Και ολα αυτα εν μεσω της λεγομενης οικονομικης κρισης, που υποτιθεται οτι υπαρχει καποιος σχετικος περιορισμος σε ολες τις δραστηριοτητες μας, αναμεσα σε αυτες και η ελεγχομενη καταναλωση τροφης. Ο Μαρξ σε καποια κρασοκατανυξη τσουγκριζοντας το ποτηρι με ενα συνδαιτυμονα του που καθοταν εξ αριστερων, του ειπε το περιφημο «οτι ολα ειναι πολιτικη». Εγω ασπαζομαι πληρως τη ρηση του. Ναι οντως όλα είναι πολιτικη, γιατι θα μπορουσε καλλιστα καποιο πολιτικο προσωπο της σημερινης κοινοβουλευτικης αντιπροσωπειας που εκπροσωπει αδεκαστα τα συμφεροντα του Ελληνικου λαου, να εθετε το θεμα επι πολιτικης βασης και δεν θα ειχε καθολου αδικο γι’ αυτο. Ας παρουμε για παραδειγμα τον κυριο Καρατζαφερη ή τον κυριο Αδωνη ή καποιον από το κομμα του ΛΑΟΣ, που κατά γενικη ομολογια, ειναι ο μοναδικος πολιτικος σχηματισμος που νοιαζεται και αγωνιζεται για τα πατριωτικα διακυβευιμενα προς εξαφανιση κεκτημενα ,τελος παντων. Αν αντικριζοντας ενας απο αυτους την εικονα που αντικρισα στην παραλια και εθετε το ευλογο ερωτημα που πηγαν ολοι αυτοι οι προγονοι μας με τα αδαμαντινα , σφριγηλα και καλιγραμμα κορμια, που πηγε η Αφροδιτη, ο Ερμης, η Σαπφω, ο Ηρακλης, η ωραια Ελενη, ο Αδωνης και τοσοι αλλοι, θα ειχαν αδικο; Οχι βεβαια, ολα τα δικια του κοσμου δικα τους θα ηταν. Με τι επιχειρημα θα αντικρουσεις τις τσιριχτες διαμαρτυριες τους; Πώς να μην εξαφανισθει ο Ελληνικος πολιτισμος, εκφραστης της σωματικης ρωμης απαραιτητο καταφυγιο ασφαλως του πνευματικου καλους, μεσα σε ολη αυτη τη λαοθαλασσα των κωλαρουδων με τα τεραστια ξιγκατα σωσιβια γυρω απο τη μεση τους, που παρουσιαζει η σημερινη ελληνικη κοινωνια; Απαραδεκτο φιλοι μου! Που να ψαξει να βρει σωστο κορμι ο χι ή ο ψι γλυπτης για να εκφραστει αλλα και να συνεχισει την επιδειξη του συγχρονου ελληνικου καλους; Ο ποιητης; Αυτος και αν ειναι ο μεγαλος χαμενος της υποθεσης. Απο πού να αντλησει τις εμπνευσεις του ο ποιητης; Δεν τους λυπαται κανεις αυτους τους ανθρωπους; Ασε που θα μεινουν ανεργοι. Αυτη ειναι μια αλλη παραμετρος που δεν θα τη σχολιασω, γιατι δεν θελω να ανοιξω άλλες πληγες, φτανει αυτες που εχουμε. Ετσι δημιουργειται η ανεργια και ολοι γκρινιαζουμε. Ολα αυτα τα γραφω με περισση πικρα. Τα σκεφτομαι και πληγωνομαι, για να μην πω ταπεινωνομαι εθνικοπατριωτικα.

Αν καποιος αποπειραθει να πει οτι εκφραζομαι υποτιμητικα ή ρατσιστικα για ολες αυτες τις κωλαρουδες, επαναλαμβανω οτι θετει τον εαυτο του εκτος θεματος. Είναι ρατσισμος να βλεπεις μια νεαρη γυναικα να σερνει την κωλαρα της στο χωμα και να μην προσπαθήσεις να την συνετισεις θιγοντας τον εγωισμο της, τον πατριωτισμο της, τον υπαρκτο κινδυνο που αντιμετωπιζει η αποκατασταση της και γιατι οχι την ελλιπη εως ανυπαρκτη σεξουαλικοτητα της; Ειναι ρατσιστικο να βλεπεις ολοκληρο βουνο από ξιγκια να ξεχειλιζει εξω από ενα λεπτεπιλεπτο στριγκακι και να μην τις κατηγορεις για ελλειψη αισθητικης; Δεν το νομιζω. Ισα ισα. Ελεος!!!




3 σχόλια:

Αλέκα είπε...

Ξεράθηκα Γιώργη... λύσσαξες πραγματικά.. περιμένω όμως τα σχόλιά σου και για τους άνδρες...προχτές είδα έναν τύπο που ξεχείλιζε κυριολεκτικά και κάπου μεταξύ κοιλιάς και κώλου φαινόταν ένα γυαλιστερό ασημί-κόκκινο ανδρικό μπικίνι.. απορώ που βρήκε τέτοιο μέγεθος.. εκτός κι αν ήταν φαρδιά ζώνη 2,30m.. έχουμε χάσει κάθε αίσθηση αισθητικής. τέλος αυτό είναι ...
Τώρα για το απόσπασμα του Μπουκόφκσι ... τα χέρια σε ανάταση... τι να σου πω αδελφέ έχω αρχίσει να το σκέφτομαι..
Έγραψες Κάππα!!

γιωργος καππα είπε...

Αλεκα χαρηκα που ξεραθηκες ,απ' το γελιο εννοειται.για τους ανδρες δεν νομιζω οτι θα μπορεσω να κναω σχολιο γιατι μπορει να θεωρηθει μη αντικειμενικο.καταλαβαινεις,κορακας κορακου ματι ...μηπως θα πρεπει εσυ να ασχοληθεις με αυτο?:)
ναι ο κερουακ ειναι αντιπροσωπευτικος στο ειδος του...και πολυ καλο συγγραφεας φυσικα..


καλο βραδυ

Αλέκα είπε...

Καλά βρε Γιώργη,
ξέρεις ό,τι το άθλημα των αμερικανών και λογοτεχνών γενικά το πάω.. ξέρεις ότι όταν διαβάζω τον έναν θυμάμαι τον άλλον... δεν μου ρίχνεις κι ένα σκούντημα να συνέλθω;
διάβαζα το απόσπασμα και σκεφτόμουν εκείνον τον λατρεμένο μπεκρή τον Μπουκόφσκι που ήταν χόμπο δεν ήταν; και σου γράφω αντί για Κέρουακ... Μπουκόφσκι...
φτου μου η ξεφτίλω η ονειροπαρμένη... Αυτό θα το κάνω ανάρτηση πραγματικά... και θα το δείξω και στον αδελφό να με φτύσει:):)
Κανόνισε γιατί μου έβαλες ιδέες.. σήμερα σε μια παραλία παρατηρούσα τα όσα περιγράφεις... και ειδικά των ανδρών...χμμμμ κάτι έχω στο μυαλό...
Καλό βράδι φίλε και καλό ΣΚ