10.7.09

Καφές και τσιγάρα




Καποιος φιλος, ο Πελος, που ασχολειται ανελλιπως με την επικαιροτητα σε παγκοσμιο αλλα και εθνικο επιπεδο, μου ειπε οτι ψηφιστηκε αυτες τις μερες ενας νομος που επιβαλει την απαγορευση του καπνισματος σε καποιους συγκεκριμενους χωρους. Οταν τον ρωτησα σε ποιους χωρους, δεν ηταν σε θεση να μου τους αναφρερει λεπτομερως, ετσι ωστε να παρω κι εγω τα μετρα μου. Το προστιμο, οπως μου ειπε, ειναι βαρυ. Μιλαμε για ξεκολιασμα, περιπου σαν καταδικη σε θανατο με ηλεκτρικη καρεκλα.
-Ρε Πελο, του ειπα, μαθε περισσοτερες πληροφοριες και ενημερωσε με.
-Εγινε παλιοφιλε, μεινε ησυχος, με καθησυχασε ο Πελος.
Περασαν οι μερες και δεν ειχα κανενα νεο απο τον Πελο. Ανησυχησα. Αποφασισα να περασω απ' το σπιτι του. Βρηκα μονο τη μαννα του και μου ειπε το κακο μαντατο. Ο Πελος ειχε πεθανει. Οταν τη ρωτησα πως συνεβει το μοιραιο μου ειπε απο καρδιακη προσβολη. Της ειπα οτι μαλλον θα φταιει το τσιγαρο. Καπνιζε πολυ ο Πελος. Απο μικρο παιδι. Εκεινη μου ειπε επισης οτι θα πρεπει να υπηρχε και κληρονομικο γιατι ο πατερας του και αλλοι τρεις συγγενεις την πουλεψαν με τον ιδιο τροπο. Η γρια γυναικα φαινεται πως με συμπαθησε γιατι με παρακαλεσε να κατσω να μου φτιαξει ενα καφε και με την ευκαιρια να μου εξιστορησει το γεγονος. Τα πραγματα εχουν λοιπον ως εξης:

Ο Πελος ενα εξαμηνο πριν κακαρωσει ειχε κοψει το καπνισμα μαχαιρι, και μαζι με το κοψιμο του καπνισματος εκανε την εμφανιση της ο χειροτερος εντερικος εφιαλτης. Απεκτησε δυσκοιλιοτητα. Η γρια του μου ειπε οτι εκανε και δεκα μερες να χεσει καποιες φορες. Το αποτελεσμα ηταν να φουσκωνει η κοιλια του, να γινεται σαν νταουλι και απο το σημειο αυτο και μετα να αρχισουν διαδοχικα τα αλλα προβληματα. Ενος κακου μυρια επονταιπου λενε και οι παλιοι. Ο Πελος στερειτο γενικα αεριων επισης. Μετα απο τετοιο φουσκωμα οταν δεν υπαρχουνε και αερια εκτονωσης το κακο διογκωνεται.
Ετσι εκτος απο το βιολογικο προβλημα απεκτησε και ψυχολογικο αδιεξοδο. Το ψυχολογικο, βεβαια, ηρθε λιγο αργοτερα, περισσοτερο κατα τη διαρκεια αλλεπαλληλων ερωτικων συζευξεων με την αγαπημενη του την Πατριτσια (πρεπει να ηταν ξενη). Προσπαθησε να το ξεπερασει. Η Πατριτσια εδω απεδειξε ποσο πολυ τον αγαπουσε. Τοποθετωντας ειδικα ανατομικα μαξιλαρακια κατω απο τη μεση της. Επαιρνε και καποιες σχετικες στασεις που νομιζε πως θα βοηθουσαν την κατασταση.
Η κοιλια του ομως ηταν τοσο ογκωδης που το αποτελεσμα καθε αλλο ικανοποιουσε και τους δυο, ακαρπη δηλαδη καθε προσπαθεια. Ακαρπος λοιπον ο Πελος, αναγκαστικα ακαρπη και η Πατριτσια που ηθελε διακαως να γινει μητερα και με το δικιο της. Το αποτελεσμα ηταν αυτη να απογοητευτει και να τον χωρισει. Πικραθηκαν και οι δυο. Και αυτη, και αυτος. Η Πατριτσια ομως γρηγορα γνωρισε καποιον αλλο που την γκαστρωσε μεσα σε λιγες μερες. Ετσι αυτη το ξεπερασε περισσοτερο ανωδυνα και πιο γρηγορα απ' οτι ο Πελος. Ο χωρισμος αυτος στοιχισε πολυ στον Πελο με αποτελεσμα να επιβαρυνθει ακομα περισσοτερο η καρδια του οπως και αλλα ζωτικα μελη του σωματος του. Αρχισε να πινει περισσοτερο αλλα τσιγαρο δεν εβαζε στο στομα. Το κακο δεν αργησε να ερθει. Ενα βραδυ που ειχε γυρισει κουρασμενος απο την οικοδομη, εκατσε μπροστα στην τηλεοραση να παρακολουθησει τις ειδησεις των οχτω. Μαζι του εφερε και μια τεραστια λεκανη με τραγανα κερασια Ημαθιας.

Αφου τα εφαγε ολα με λαιμαργια αρχισε να νοιωθει καποια δυσφορια. Ενοιωθε την κοιλια του σαν ηφαιστιο. Νομιζε οτι θα εκραγει. Ειχε πρηστει σαν ενα τεραστιο μπαλονι. Πηγε στην τουαλετα. Καθισε στην λεκανη. Αρχικα προσπαθησε να κλασει ή ακομα καλυτερα να χεσει με την ελπιδα οτι θα ανακουφιστει. Πιεζε με οση δυναμη ειχε. Τιποτα. Στο τελος απογοητευμενος σηκωθηκε, πηγε στο κρεβατι του και ξαπλωσε εξαντλημενος. Καπου εκει τον επισκεφθηκε ο Μιχαλης με τα φτερα στην πλατη και χωρις να τον ρωτησει αν ηθελε ή οχι τον πηρε και φυγανε. Τον βρηκε η μαννα του το πρωι ξεφουσκωμενο. Αλλα ηταν ηδη αργα. Μεσα στην απογνωση της φωναξε απο το απεναντι σπιτι την Καλλιοπη τη μαμη, μηπως και κανει καποιο μαεστρικο και τον συνεφερει. Αυτη απλα της ειπε οτι ο γιος της ειχε πεθανει.

Ολα αυτα η γρια μου τα ελεγε με ματια βουρκωμενα. Προσπαθησα να την παρηγορησω λεγοντας της διαφορα απο αυτα που λενε σε αυτες τις περιπτωσεις. Καποια στιγμη σηκωθηκε και μου εφερε πανω απο ενα παλιο μπουφε μια φωτογραφια.
-Πιστευεις οτι αν συνεχιζε να καπνιζει δεν θα ειχε αυτη την καταληξη; τη ρωτησα.
-Ειμαι βεβαιη γι’ αυτο. Οσο καρο καπνιζε δεν αντιμετωπισε κανενα προβλημα. Επειδη οπως μου λες εισαστε πολυ καλοι φιλοι θα σου δωσω μια φωτογραφια του να την εχεις για να τον θυμασαι, μου ειπε .
Μολις την πηρα στα χερια μου και την κοιταξα εμεινα με το στομα ανοιχτο, γλαρωσα.
-Ποιος ειναι αυτος, τη ρωτησα.
-Ποιος αλλος, ο γιος μου, απαντησε νοσταλγικα η γρια.
-Καλα, ποτε πεθανε ο γιος σου, την ξαναρωτησα με τα ματια μου ετοιμα να πεταχτουν απο τις κοχες.
-Λιγο μετα την πτωση της χουντας.
-Πως τον λεγανε το γιο σου κυρα μου; ρωτησα με το στομα ορθανοιχτο αυτη τη φορα.
-Λελο, απαντησε εκεινη, καλα με κοροιδευεις;
-Και γιατι οταν σε ρωτησα αν μενει εδώ ο Πελος μου ειπες ναι;
-Ειμαι λιγο κουφη παιδι μου, με συγχωρεις.
-Και που μενει ο Πελος; ξαναρωτησα.
-Στο διπλανο σπιτι, απαντησε η γρια.
-Ζει;
-Μια χαρα φαινεται.
-Νομιζω πως εισαι τρελη.
-Να παω να σου φωναξω τον Πελο;
-Οχι ασε καλυτερα, θα παω εγω. Σ’ ευχαριστω. Γεια.
-Γεια σου, και την άλλη φορα θα σου πω μια άλλη ιστορια, ακομα καλυτερη. Αν και αυτη ειχε καποια κενα ειμαι σιγουρη πως την πιστεψες. Ετσι δεν είναι;
Γυρισα και την κοιταξα. Πρεπει να ηταν τρελη. Δεν εξηγειται διαφορετικα. Της γυρισα τη πλατη και χτυπησα το κουδουνι της διπλανης πορτας….


3 σχόλια:

Davido είπε...

Φίλε Γιώργο,
μου έγραψες ότι είσαι σκύλος -σε κόβω και για κοπρόσκυλο όπως και μένα μεταξύ μας έτσι;-
Δεν μου γράφεις όμως ότι είσαι και μέγα παραμυθάς! Τέτοια πράγματα τα πλασάρουν φίλε μου. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι αυτό που περιγράφει η τρελή εγώ το έχω πάθει πολλές φορές αλλά δεν τα τίναξα. Σκύλος βλέπεις!!
Λοιπόν και το ποίημα και το βίντεο είναι εξαιρετικά. Αντιλαμβάνεσαι βέβαια ότι είμαι σούπερ καπνιστής. Έτσι είμαστε εμείς οι προερχόμενοι από τη χώρα της αλητείας.
Καλά μπανάκια

Ανώνυμος είπε...

Katapliktiko post kai to poihma episis! Re to Lelo, to tsigaro swzei zwes!xaxa Makari na htane etsi...dysthxws o Mixalakis omws erxetai synithos gia aytous poy kapnizoune.
Ps. Thn epomeni for a pou tha fao kerasia tha prosexw perissotero :)

γιωργος καππα είπε...

Davido,Ανώνυμος ευχαριστω πολυ για τα σχολια σας.

καλο απογευμα