13.8.09

Μην μου χαϊδεύεις το πόδι κάτω απ' το τραπέζι




Να σκεφτεσαι οταν μου μιλας
οτι με κατακλυζει το αρωμα
που τρεχει γυρω σου
οσο μακρια κι αν εισαι.


να το σκεφτεσαι αυτο οταν γελας
πως αισθανομαι την ανασα σου
στο προσωπο μου
οσο μακρια κι αν ειμαι.


Οχτω μερες
τυπωμενες σε γυαλιστερο χαρτακι
σαν καρτουλα σε βαφτισι
καμαρωνουν.


Πεντε μερες
για να γευτω το αρωμα σου
να καταπιεις την ανασα μου
πρωι θαναι.


Μην μου χαϊδευεις το ποδι
κατω απ' το τραπεζι
θα φανει στα ματια μου
νυχτα θαναι.


Σημερα λειπεις
κι η μερα απλωσε μπουγαδα
τις σκεψεις μου.
Παω να τις μαζέψω. Σκοτεινιασε.