20.8.09

Ο ακρωτηριασμός




Απ’ τη βεραντα του ξυλινου σπιτιου
των αμμολοφων (πιο πολυ με τροχοσπιτο
μοιαζει) παρατηρουσα μια
ανθρωπινη φιγουρα να
βαδιζει κουρασμενα,
κατω από τον καυτο ηλιο
του μεσημεριου
και, να
ερχεται προς το μερος μου,

εφερα το χερι μου αντηλιο πανω
απ’ τα
φρυδια μου
καταβάλλοντας προσπαθεια να τον
αναγνωρισω, ματαια,
ο ηλιος
ηταν τοσο εκτυφλωτικος,

οταν με πλησιασε στα τρια μετρα,
διεκρινα καθαρα οτι
ηταν
ο Αποστολης που γυριζε
απο καποιο πολεμο,
μαλλον του κολπου πρεπει
να ηταν (δεν ειμαι απολυτα σιγουρος
γι’ αυτό)

φορουσε την πρασινη
πολεμικη στολη του και ηταν
γεματος
ξεραμενα αιματα και σκονη, μια
κιτρινη σκονη,
επισης κρατουσε
ενα γκρι κρανος στ’ αριστερο
του χερι, το δεξι ελειπε
από τον αγκωνα και
κατω,
του ‘λειπε το ένα αυτι ,όπως και
το δεξι του ματι

αφησε το κρανος στην αμμο
με κοιταξε ,σηκωσε το
χερι του (όχι το κομμενο)
με χαιρετησε,
μαλλον αδιαφορα και, μου
ειπε «Έι,τι γινεται Τζωρτζη; Εδώ
τη βγαζεις τωρα;»
«Ναι Αποστολη, εδώ τη βγαζω
τωρα» απαντησα

«Απο μακρυα σε περασα για
ελαιοχρωματιστη, πως απο δω;» τον ρωτησα
«Γυριζω απ’ τον
πολεμο» απαντησε κουρασμενα
«τελειωσε ο πολεμος Αποστολη;»
«Δεν νομιζω, δεν ακουσα
κατι τετοιο,εσυ
γιατι τα
βροντηξες και εφυγες;»
«Εφυγα γιατι κατι με τραβουσε
να ’ρθω προς τα εδω» του ειπα.

«Δεν επρεπε να τα παρατησεις Τζωρτζη,
εφυγες πολυ νωρις. Νομιζω
πως εκανες λαθος» μου ειπε.
«Τουλαχιστον εγω δεν εχασα το
χερι μου σαν εσενα,
γι’ αυτους
τους μαλακες» του ειπα δειχνοντας του
επιδεικτικα τα
δυο μου χερια

«Τζωρτζη μπορει να μην εχασες
τα χερια σου , αλλα
εχασες κατι πιο πολυτιμο για
σενα» ειπε, κοιτάζοντας με
με οικτο.
«Τι είναι αυτο που εχασα ; Θα ‘θελα
πολυ να μαθω» τον ρωτησα ειρωνικα
«Τη ζωη σου Τζωρτζη, τη
ζωη σου» απαντησε και προχωρησε
προσπερνωντας με.

Τον κοιταζα απο πισω καθως
απομακρυνοταν,
καρφωμενος στη
θεση μου,
οταν ειχε
διανυσει μερικα μετρα, το μονο
που βρηκα
να του πω δυνατα ηταν «Αποστολη,
πηγαινε να θυσιασεις και
το αλλο σου χερι, για χαρη αυτων
που
δεν δινουν φραγκο για σενα»

η απαντηση του ηταν αμεση,
πεταξε το κρανος
με οση δυναμη ειχε
στη θαλασσα,
εχωσε τα δακτυλα του
αριστερου του χεριου στο
κωλο του και
εξυσε την
κωλοτρυπιδα του.