23.1.10

Σκιές


Η Ρεβεκα στεκοταν μπροστα στο παραθυρο και κοιτουσε εξω στο δρομο οταν αρχισε να ουρλιαζει σαν τρελη.
-Κοιταξτε αυτη τη φρικτη σκια!! Γιολαντα, Λειψυδρια, κοιταξτε!
Ολη η ηρεμια απο τον χαρακτηρα της Ρεβεκας ειχε χαθει. Το ομορφο προσωπο της ηταν καταχλωμο απο τη φρικη.
Στεκοταν κι εδειχνε τη σκια.
-Κοιταξτε! ειπε δειχνοντας με το δαχτυλο. Κοιταξτε!
Τοτε η Γιολαντα σηκωθηκε από την ψαθινη πολυθρονα, εριξε ενα τρεμαμενο βλεμμα στον τοιχο και ξεσπασε σε εναν ασυγκρατητο λυγμο:
-Ω, Ρεβεκα, Ω ,Λειψυδρια, ειναι εκει παλι! Ειναι εκει παλι!
-Κοιτα! Τι ειναι αυτη η τρομερη σκια; συνεχισε η Ρεβεκα.
Η Λειψυδρια σηκωθηκε βαριεστημενα και γυρισε προς τον τοιχο.
-Που να ξερω; ειπε.
-Ειναι εκει καθε βραδυ απο τοτε που βγαλαμε απ’ τη μεση τον Τσεκουρα, φωναξε η Ρεβεκα.
-Καθε βραδυ;
-Ναι, καθε βραδυ.
-Εσυ φταις για ολα. Εσυ μας τον γνωρισες. ουρλιαξε η Λειψυδρια.
-Εσυ φταις για ολα. Εσυ μας τον γνωρισες, ουρλιαξε και η Γιολαντα μιμουμενη ως συνηθως την Λειψυδρια.
-Μπορει να σας τον γνωρισα αλλα δεν μπορειτε να πειτε οτι δεν τον γουσταρατε, ειπε η Ρεβεκα με κακεντρεχεια στα ματια. Το ζητημα ειναι τι θα κανουμε τωρα.
-Ειναι το φαντασμα του, ειμαι σιγουρη γι’ αυτό, ειπε με φοβισμενο υφος η Λυψειδρια. Ηρθε για εκδικηση. Το αιμα του, αυτο ειναι που ζητα εκδικηση.
-Ειμαστε καταδικασμενες, δεν υπαρχει καμια αμφιβολια γι’ αυτο, συμπληρωσε η Γιολαντα με τρομο στα ματια.
-Θα περασουμε την υπολοιπη ζωη μας με αυτο το φοβο. Πως θα το αντεξουμε αραγε; Πρεπει κατι να κανουμε! αποφανθηκε σκεφτικη η Ρεβεκα.
-Εγω θα αυτοκτονησω, δεν αντεχω τετοιο βασανιστηριο. Θα δωσω ενα τελος σε αυτη τη νοσηρη κατασταση! Που ειναι τα κουζινομαχαιρα; ρωτησε η Γιολαντα χωρις να κοιταξει τις αλλες δυο.
-Αν δεν κανω λαθος συνηθως τα κουζινικα σκευη βρισκονται στην κουζινα, της ειπε η Ρεβεκα, θελεις να σου το φερω ;
-Ναι σε παρακαλω αν δεν σου κανει κοπο….

Η Ρεβεκα κατευθυνθηκε στην κουζινα και γυρισε κρατωντας ενα μεγαλο ατσαλινο κουζινομαχαιρο, το εδωσε στη Γιολαντα και σταθηκε στο παραθυρο κοιτωντας εξω.
-Ακομα ειναι εδω η σκια, υπενθυμισε με χαμηλη φωνη.
Η Γιολαντα καθησε στον καναπε, σηκωσε το χερι της ψηλα, η λαμα αστραψε στιγμιαια απο μια αχτινα φεγγαριου που μπηκε απο τον φεγγιτη του μικρου δωματιου, και εμπηξε με δυναμη το κουζινομαχαιρο στο στηθος της. Ένα κοκαλο ακουστηκε να σπαει, η κεντρικη αρτηρια του λαιμου της φουσκωσε και μετα ξεφουσκωσε. Η Γιολαντα ειπε ενα σιγανο μακροσυρτο «αααα» και βγηκε η ψυχη της. Το στομα της πηρε σχημα αυγου, ενω το δεξι της ματι εμεινε ανοιχτο το αριστερο υπεστη πτωση βλεφαρου. Η Λειψυδρια της εριξε μια κουβερτα απο πανω μεχρι κατω.
-Πεθανε! ειπε η Λειψυδρια, και εχωσε το προσωπο της μεσα στις παλαμες της ξεσπωντας σε αναφιλητα.
-Ισως θα πρεπει να κανουμε το ιδιο, εκεινη τωρα δεν αισθανεται τιποτα. Δεν υπαρχει φοβος και αγωνια γι’ αυτη. Ανεκαθεν τη θεωρουσα πιο εξυπνη απ’ ολες μας, ειπε η Ρεβεκα κοιτωντας λοξα την Λυψειδρια.
-Δεν εχεις αδικο. Κι εγω τη θεωρουσα ενα σκαλοπατι πιο πανω απο μας σε πολλα ζητηματα. Αποψε το απεδειξε . Πηρε τη σωστη αποφαση που τη λυτρωσε απο αυτη τη κολαση που ζουμε εμεις τωρα.
-Θα κανω κι εγω το ιδιο, θα αυτοκτονησω, ειπε αποφασιστικα η Ρεβεκα.
-Οχι, περιμενε μισο λεπτο. Ασε να αυτοκτονησω εγω πρωτη, σε παρακαλω. Θελω καποιος να μου ριξει ενα σκεπασμα, δεν μπορω να φανταστω το εαυτο μου εκτεθειμενο ακομα κι αν ειμαι πεθαμενη. Σε ικετευω, παρε το σαν την τελευταια επιθυμια μου.
-Καλα θα σου κανω αυτη τη χαρη γιατι ειμαστε μαζι πολλα χρονια και αυτα δεν σβηνονται απο τη μια στιγμη στην αλλη.
Η Λειψυδρια χωρις δευτερη κουβεντα πηγε τραβηξε το κουζινομαχαιρο απο το στηθος της Γιολαντας και καθισε στην πολυθρονα. Σηκωσε ψηλα το χερι και το καρφωσε με δυναμη στο στηθος της. Ενα κοκαλο ακουστηκε να σπαει, η κεντρικη αρτηρια του λαιμου της φουσκωσε, μετα ξεφουσκωσε, ειπε ενα μακροσυρτο σιγανο «ααααα» και εμεινε με το στομα ανοιχτο.
Η Ρεβεκα αφησε το παραθυρο που στεκοταν, πλησιασε το πτωμα της Λειψυδριας και τη σκεπασε με μια χνουδωτη κουβερτα. Οταν την κουκουλωσε εντελως μια σιγανη κλανια ακουστηκε κατω από την κουβερτα.
- Αυτο θα το εκλαβω σαν ευχαριστω που την σκεπασα, ειπε αδιαφορα και εβγαλε μια μικρη πλαστικη σφυριχτρα απο την τσεπη της.

Εφερε την σφυριχτρα στο εντονα βαμμενο μωβ στομα της και φυσηξε τρεις φορες κοιταζοντας απο το παραθυρο εξω στον δρομο. Το στραγαλι της σφυριχτρας χορεψε σαν τρελο και προκαλεσε τους καταλληλους ηχους. Ενας αντρας εκανε την εμφανιση του πισω απο τη γωνια του δρομου. Αφου μαζεψε τη σκια του απο τον τοιχο αρχισε να ανεβαινει βιαστικα τις σκαλες του κτιριου. Η Ρεβεκα που τον περιμενε, ανοιξε την πορτα και ο αντρας μπηκε μεσα λαχανιασμενος. Εριξε μια βιαστικη ματια στο δωματιο και αφου σιγουρευτηκε γι’ αυτο που ειδε επεσε στην αγκαλια της Ρεβεκας. Το παθος ξεχειλιζε απο τις βουβωνικες χωρες και των δυο. Ριχτηκαν σαν λυσσασμενα σκυλια στο πατωμα, εβγαλαν τα ρουχα τους χωρις να ξεκολλήσουν ουτε για μια στιγμη τα χειλη τους και δεν αργησαν να βρεθουν στην οργασμικη χωρα των αισθησεων. Οταν ολοκληρωθηκαν οι αναμενομενες συσπασεις, γυρισαν και ξαπλωσαν ανασκελα με ιδρωμενα κορμια. Η Ρεβεκα ενοιωσε συγκρυα και τραβηξε την κουβερτα απο το πτωμα της Λειψυδριας για να σκεπαστει.
-Ολα πηγαν οπως τα ειχαμε σχεδιασει, γυρισε και ειπε χαμογελωντας στον αντρα.
-Ναι, ειπε εκεινος, το σχεδιο σου ηταν τελειο, τις ξεφορτωθηκαμε μια για παντα.

Η Ρεβεκα βγηκε απο την κουβερτα και πλησιασε το παραθυρο που εβλεπε στο δρομο. Αυτο που ειδε απεναντι την παγωσε. Δυο σκιες βρισκονταν πανω στον τοιχο. Γυρισε και κοιταξε στο εσωτερικο του δωματιου, στο μερος των γυναικων. Και τα δυο πτωματα ειχαν εξαφανισθει. Εστρεψε παλι το βλεμμα της αργα προς τα εξω. Οι σκιες ηταν ακομα πανω στον τοιχο. Ενοιωσε να χανει τις δυναμεις της και σωριαστηκε λιποθυμη στο πατωμα.

4 σχόλια:

Γεφυριστές είπε...

Καλά φίλε μου Γιώργη, δεν σε προλαβαίνω πια! Την ώρα που άρχιζα να σχολιάζω -παραδοσιακά πλέον- την εκπληκτική ιστορία, τσουπ πέταξες νέα φάση. Διότι περί "φάσεων" μιλάμε!
Το νέο "έγκλημα χωρίς εγκληματία" είναι πραγματικά εξαιρετικό όχι μόνο για τη σύλληψη και την αποτύπωση αλλά κι επειδή αφήνει ερωτηματικά. Η σκιά ήταν ο Τσεκούρας; Γιατί τον έβγαλαν από τη μέση τον τύπο; Τι έκανε μετά τη λιποθυμιά η Ρεβέκα; (εκτός από σεξ χαχαχα).. για να δούμε θα ακολουθήσει κάτι;
Να ΄σαι καλά με τις εν θερμώ γραφές σου, απαραίτητες με αυτήν την παγωνιά (καιρική και ιστολογική).
Σε ευχαριστώ

Madame de la Luna είπε...

Καλά εκτός απ' τις φοβερές ανατροπές, εμένα μου άρεσε η ..Λειψυδρία! Αυτό που το σκέφτηκες;;;

:)

γιωργος καππα είπε...

Αλεκα ουτε και γω με προλαβαινω. Αστα . Ναι οντως αφηνει ερωτηματικα το ολο ζητημα για να προκαλεσει την φαντασια του αναγνωστη. Οπως λεμε "τι θελει να πει ο ποιητης".
Ο Τσεκουρας δολοφονηθηκε απο τα τρια κοριτσια κατα τη διαρκεια ερωτικου τετραγωνου....Μαλλον ειναι καλυτερα να στα εξηγησω απ' το τηλεφωνο γιατι ανα αρχισω να σου γραφω δεν θα εχω τελειωμο.
Εχεις δικιο, τωρα τελευταια παντου παγωνια εχει πλακωσει. Ειμαστε και αμαθητοι σε τετοιες δυσκολες συνθηκες που τα χουμε βρει μαστουνια. Που θα παει ,θα 'ρθει και η ζεστασια. Ολα αλλαζουν...

καλο απογευμα απο το ακομη παγωμενο και μουντο Ηρακλειο!

γιωργος καππα είπε...

Madame de la Luna η εν λογω κοπελα ειναι ο δυνατος κρικος της ιστοριας. Ονομα και πραμα που λενε. Κοκκαλιαρα,δυστροπη,στεγνος χαρακτηρας,ζηλιαρα,αλλα και αλανιαρα.
Σκετη Λειψυδρια δηλαδη.:)

Καλο απογευμα και σε σενα