31.5.10

Τρέχουν τα σάλια μου, γλυκιά μου!




Καλοκαιριάτικη άπνοη νύχτα απόψε,
τα πάθη μου που έχουν πάρει φωτιά,
βίαια με αναγκάζουν να
ξεμυτίσω απ΄ τις σκοτεινές σελίδες ενός
παραμυθιού, που είμαι
χρόνια χωμένος,

επίσης,
πίσω απ' τη σκονισμένη βιτρίνα του
μυαλού μου, στιβάζονται
ανάκατα μεταξύ τους
φαντάσματα, λιμοκοντόροι, τσαρλατάνοι,
ημίθεοι και υπνωτιστές,

επίσης,
στο τέλος του σκοτεινού διαδρόμου
υπάρχει ένα αναμμένο φανάρι
σ' ένα χέρι που τρέμει, από αγωνία
για την έκβαση που νοιώθει πως
πλησιάζει αθόρυβα,

επίσης,
το καθετί κρέμεται πια
από φουστάνια που σιγοψιθυρίζουν,
για μια γυναίκα που καθάριζε,
τις βρώμικες σκάλες ενός ορφανοτροφείου,
χωρίς βρακί και άρωμα πίσω
απ' το αυτί της,

επίσης,
μπροστά μου ο βοριάς, πίσω μου ο νότος,
δεξιά κι αριστερά τεράστιες λίμνες
από σκατούλες, που επιπλέουν περήφανες
για την ύπαρξή τους, σίγουρα
η ελπίδα και ο φόβος θα με οδηγήσουν
αναγκαστικά σ' ένα από τα
τέσσερα σημεία του ορίζοντα,

μαέστρο φιλάρα!
Δε χώνεις τη μπαγκέτα στον κώλο σου
να τελειώσει επιτέλους αυτή η γελοία
παράσταση,
κατάντησε αφόρητα πληκτική...


Από την ποιητική μου συλλογή "Θάνατος: Ένα μπαούλο γεμάτο πεινασμένα σκουλίκια", που απέσπασε με την αξία της και χωρίς οποιοδήποτε μέσον το διεθνές βραβείο BONGO.

Δεν υπάρχουν σχόλια: