8.8.10

ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΦΙΞ: Δύο εκδοχές; Ίσως...

Λίγο πριν: Στο ΦΙΞ





Λίγο μετά:

Δύο εκδοχές


Ο Μαρίνος γεννήθηκε σκούρος

-το χώμα τον ήθελε να μην ξεχωρίζει-

φτωχότερος από τον φτωχό,

λιγότερο μόνος από τον ερημίτη

-η πόλη τον ήθελε για συντροφιά τις πλανεύτρες βραδιές-

μα πιο περήφανος κι από ήρωα

σκληρότερος κι από ατσάλι

-ο Μπαϊρακτάρης θα το σκεφτόταν πολύ για να του κόψει το μανίκι.



Ο Μαρίνος δεν υποκύπτει σε πειρασμούς

- έφερε ανέγγιχτο το φαγητό να το δείξει.

Ίσως γι΄ αυτό να του ταιριάζει το κουρελίδικο παντελόνι

με τα δυο τεράστια μπατζάκια να κυματίζουν

στα παιδικά του ποδαράκια σαν σημαίες νίκης.



Ο Μαρίνος δεν έχει ηλικία, γεννήθηκε άντρας,

δεν έχει χαμόγελο, του έπεσε κάπου στα σοκάκια,

δεν έχει τίποτα, αλλά φοράει παντελόνια

σε πείσμα του σύννεφου που απόψε λούφαξε

πίσω από το βουνό, θαμπωμένο από δυο σειρές

κάτασπρα δόντια σε ένα μαύρο μουτράκι

που βγάζει την γλώσσα του στον κόσμο.



Η πολυθρόνα απαλλάχτηκε από το βάρος

σπρώχνοντας το σώμα στην απέναντι

-εδώ που τα λέμε το ΄θελε πολύ και η άλλη.

Ήθελαν τους ώμους ν΄ ακουμπήσουν

-άλλο ένας κι άλλο δυο ώμοι.

Δεν είναι και λίγο να σου πιάνει την κουβέντα

ο Μαρίνος της μοναχικής συντροφιάς

του κόσμου και του δρόμου.

Πώς να σηκώσεις τα λόγια του και την ταυτότητά του;

T σ ι γ γ ά ν ο ς α π ό τ η ν Α λ β α ν ί α.

Δεν υπάρχουν σχόλια: