20.1.11

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην κόλαση

Ήταν νύχτα . Καθισμένοι στον μπλε καναπέ είχαμε γίνει στουπί στο μεθύσι. Οι θόρυβοι της πόλης δεν μας ακουμπούσαν πια. Ήξερα ότι, ήταν η τελευταία φορά που την έβλεπα. Σηκώθηκε και προχώρησε προς την πόρτα, την άνοιξε και έκανε να βγει  έξω. Δίστασε ,δεν βγήκε. Έκανε μεταβολή , έτρεξε χαριτωμένα προς το μέρος μου, τύλιξε τα χέρια της γύρω απ’ το λαιμό μου και  κρεμάστηκε πάνω μου . Πέρασα τα χέρια μου γύρω απ’ τη μέση της και την έσφιξα δυνατά . Ένοιωσα τη δόνηση του κορμιού της να διοχετεύεται μέσα μου σαν ηλεκτρικό ρεύμα  , η ανάσα της να μου καυτηριάζει  το πρόσωπο, τα γαλανά γατίσια μάτια της να μου τρυπούν το μυαλό.
-Με συγχωρείς , είμαι ένα κακό κορίτσι ,αντίο ,  μου ψιθύρισε.
Χαμογέλασα με δυσκολία.
-Τα καλά κορίτσια με κάνουν και πλήττω  , αντίο.
Ξεγαντζώθηκε από πάνω μου , πέρασε την πόρτα και βγήκε έξω. Την ακολούθησα με το βλέμμα. Στη γωνία του σπιτιού κάποιος ήταν σκυφτός και  ξερνούσε. Εκείνη  έτρεξε και του σκούπισε με το μανίκι της τα ξερατά απ’ το στόμα. Τον πήρε αγκαζέ και έφυγαν. Δεν γύρισε για την τελευταία ματιά όπως κάνουν στις ταινίες.
Έχωσα το χέρι κάτω απ’ το σακάκι και τράβηξα το ριζικό. Άνοιξα το μύλο . Η ασημένια βολίδα ήταν ακόμη στη θέση της. Απείραχτη, αστραφτερή, ατάραχη , παγωμένη,   ελκυστική . Οι δάσκαλοι  που με είχαν εκπαιδεύσει, δεν είχαν περάσει στην ιστορία. Είχα υπόψη μου  ακόμη το βασικό κανόνα  : Να φυλάς πάντα την τελευταία σφαίρα για τον εαυτό σου .
Γύρισα ,μάζεψα τα λιγοστά πράγματα μου , τα πέταξα στο σάκο , και βγήκα στο δρόμο.
Άφησα την πόρτα ανοιχτή πίσω μου. Το βραδινό δροσερό   αεράκι  δεν έκρυψε τον κυνισμό του . Επιτάχυνα το βήμα , δεν είχα πολύ χρόνο , έπρεπε να βιαστώ.
Οι ώρες του γυρισμού ήταν αρκετές ,  οχτώ. Σχεδόν μία αιωνιότητα . Αρκεί αυτός ο αριθμός να έμενε όρθιος . Αν για κάποιο λόγο έπεφτε στο πλάι  , την είχα πουτσίσει. Άναψα ένα τσιγάρο.


4 σχόλια:

ασωτος γιος είπε...

οχι ολοι οι δρομοι, ειναι κι ενας που σε παει αλλου μακρια απο την κολαση

γιώργος κάππα είπε...

Ασωτε γιε , αν τον ξέρεις πολύ ευχαρίστως να τον ακούσουμε.

Για μένα είπε...

Κι εγώ θα το ήθελα να τον μάθω αυτόν το δρόμο! Ως καυτός σκύλος που ο προορισμός μου είναι τα καζάνια!
Ωραίο το κείμενο κάππα και το βίντεο επίσης.

γιώργος κάππα είπε...

Καυτέ σκύλε και μόνο τ' όνομα σου αρκεί για να σε συμπαθήσω. Στα καζάνια λοιπόν και .. ας είναι και ρακοκάζανα..λίγη σημασία έχει..
ευχαριστώ για το σχόλιο..