19.3.11

Αξιέραστη φόλα



Εψόφαγα να τη γνωρίσω , συναντηθήκαμε την μεθεπομένη.
Ένθεο πλάσμα. Ένας άλλος κόσμος,διαφορετικός .
Κρατούσε ένα άδειο βάζο με τα δύο χέρια,
γι’ αυτό  δεν υπήρξε χειραψία, δυστυχώς.
Θα αισθανόμουν σαν αρχαίος ‘Ελλην,
εάν  λίγο πριν  δεν είχα
καταναλώσει ένα καφάσι  ρετσίνες μάρκας  Εκάβη (;!ει) .
Τη στιγμή που άρχισα να επικοινωνώ  με το βάθος των ματιών της,
με την αμεσότητα που προσφέρει  η  καθολικότητα του σύμπαντος,
ένας δυνατός αέρας φύσηξε από το πουθενά.
Θαλασσινή άμμος σηκώθηκε και μου λόγχισε  τα μάτια.
Η επικοινωνία μεταξύ μας διακόπηκε.
Τότε το γκαρσόνι φώναξε δυνατά.
«Γρήγορα τρέξτε, ο  κροκόδειλος του βασιλιά κατεβαίνει τη σκάλα».
Ακούστηκαν κάποιοι να τρέχουν βιαστικά  . Απομακρύνθηκαν.
Μετά ησυχία.
Έμεινα καρφωμένος στη θέση μου και περίμενα,
μέχρι που έβρεξε.
Το νερό  μου ξέπλυνε τα μάτια . Η όραση επανήλθε.
Δεν διέκρινα τίποτα ,αλλά σκέφτηκα ότι σίγουρα καταγόμαστε
απ’ τα ζώα. Έτσι  άρχισα  να γαυγίζω δυνατά.
Γαύγιζα άγρια, πολύ άγρια, δείχνοντας απειλητικά τα λιμαρισμένα  δόντια μου
προς κάθε κατεύθυνση .
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ,πέρασε μία αμοντάριστη   μαμή ,
ονόματι Γεσθημανή ,μόνιμη τρόφιμος  ιδιωτικού μαυσωλείου. Πέταξε  φόλα.
«Ψόφα , αρχιδοβλάσταρο».
Η εμβληματική φράση της  δεν ήταν καθόλου – μα καθόλου - λογοπαίγνιο.
Το εννοούσε.
Και ψόφησα.
Έτσι λοιπόν, αφού εψόφαγα να την γνωρίσω , την γνώρισα με το που
ψόφησα.
Ένθεο πλάσμα. Ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός .
Δεν κρατούσε βάζο στα χέρια. Αγκαλιαστήκαμε. Αισθανόμουν
σαν αρχαίος ‘Ελλην  θρονιασμένος  σε κολώνα.
Στη στιγμή επικοινώνησα με το βάθος των ματιών της . Οι φράχτες
των οριζόντων  που δυνάστευαν το μυαλό μου γκρεμίστηκαν με μιας.
Ο τρίτος παγκόσμιος  μας βρήκε νεφοστεφείς  ,
να πλατσουρίζουμε σκερτσόζικα   σε μια λιμνούλα από χολικές εκκρίσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια: