31.3.11

Το πουλί



Στεκόμουν στην στάση του λεωφορείου και ξεφλούδιζα ένα βραστό αυγό.Τη στιγμή που είχα φτάσει στο τελικό στάδιο  της αποφλοίωσης  και , ετοιμαζόμουν να το πετάξω στο ήδη ορθάνοιχτο στόμα μου, μια κουτσουλιά έπεσε απ’ το δέντρο και  το λέρωσε. Δεν πρόλαβα να βρίσω για την ατυχία μου , επειδή μία σκέψη διέσχισε  σαν αστραπή  το σκοτεινό, από το θυμό, βλέμμα μου.
Ότι, ο πρώτος άνθρωπος που πέθανε θα πρέπει να ένοιωσε πολύ μεγάλη έκπληξη. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους  λόγους. Σε αυτόν όμως που ποντάρω περισσότερο είναι στην  έλλειψη πρότερης εμπειρίας.
Μετά από όλα αυτά ,όπως ήταν φυσικό, η απώλεια του βραστού αυγού πέρασε σε δεύτερο πλάνο . Έτσι το πουλί που βρισκόταν πάνω στο κλαδί ,γλύτωσε φτηνά την κατσάδα που ετοιμαζόμουν να του ρίξω. Ίσως και να μην το ήθελε. Να του έφυγε η κουτσουλιά από αφηρημάδα. Ριμάδα αφηρημάδα.Τη συνέχεια την αντιλαμβάνεται και ο πιο ελαφρόμυαλος. Μόλις πέταξα το αυγό , το πουλί φτερούγησε απ' το δέντρο , και το ..έφαγε. Αυτά. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: