9.10.11

Ανώνυμος δρόμος




Ήταν ακόμη Μάρτης.
Φεύγοντας ο  ορνιθολόγος καθηγητής Ζήνων Ντόρος   , λίγο μετά το μεσημέρι , από το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης  όπου βρισκόταν από νωρίς το πρωί για να μελετήσει με την ησυχία του τα  οστά ενός αρχαίου μεγαλόσωμου  πτηνού που ανακαλύφτηκαν από ένα συνεργείο εκσκαφής σ’ ένα οικόπεδο σε περιοχή γνωστού ελιτίστικου προαστίου , βρέθηκε φάτσα με δύο ανώτερους δημοτικούς υπαλλήλους  , ο ένας εκ των οποίων ήταν συμμαθητής του στο γυμνάσιο. Του μίλησε ο άλλος.
«Κύριε καθηγητά , στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο , πάρθηκε  ομόφωνα η απόφαση , μετά τον θάνατο σας,  να δοθεί σε κάποιο κεντρικό δρόμο το όνομα σας , ως αναγνώριση του μεγαλειώδες έργου σας».
«Στ’ αρχίδια μου» είπε με αδιάφορο  ύφος ο καθηγητής και απομακρύνθηκε.
Πίσω από την πλάτη του άκουσε τον παλιό  συμμαθητή του να  ψελλίζει.
«Φαίνεται αρκετά εκνευρισμένος , έλα πάμε Παναγιώτη».
Δεν είχε προλάβει να τελειώσει τη φράση του και ακούστηκε ένα ανατριχιαστικό κοφτό φρενάρισμα αυτοκίνητου και αμέσως  μετά  ένας υπόκωφος γδούπος . Γύρισαν και έτρεξαν γρήγορα προς το σημείο όπου είχε ήδη μαζευτεί λίγος κόσμος .Παραμερίζοντας το πλήθος με τους αγκώνες τους βρέθηκαν μπροστά σε ένα ξαπλωμένο και ακούνητο κορμί. Από τ’ αυτιά , τη μύτη και τα μάτια του  έρεε  μεγάλη ποσότητα πηχτού αίματος.
Αν και το πρόσωπο του ήταν αρκετά παραμορφωμένο από το χτύπημα , τον αναγνώρισαν αμέσως. Ήταν ο καθηγητής ορνιθολογίας  Ζήνων Ντόρος  . Τότε , ο παλιός συμμαθητής του καθηγητή , ανώτερος δημοτικός υπάλληλος , έσκυψε και ψιθύρισε στο αυτί του συναδέλφου του με ικανοποίηση.
«Ευτυχώς προλάβαμε και του ανακοινώσαμε την ευχάριστη είδηση . Εμείς , πάντως ,κάναμε το καθήκον μας!».
Την επόμενη εβδομάδα , το ίδιο δημοτικό συμβούλιο που είχε πάρει ομόφωνα την απόφαση να δοθεί το όνομα του  καθηγητή Ζήνωνα Ντόρου σε έναν από τους κεντρικούς  δρόμους της πόλης ως αναγνώριση της αξίας του επιστημονικού του έργου  , αναίρεσε και πάλι ομόφωνα την πρώτη απόφαση, με την δικαιολογία ότι ο καθηγητής δεν ολοκλήρωσε τη τελευταία μελέτη του  για τα οστά του μεγαλόσωμου αρχαίου πτηνού, που βρέθηκε σε οικόπεδο ελιτίστικου προαστίου  καθώς ένα συνεργείο εκσκαφής άνοιγε τρύπες στο χώμα για να τοποθετηθούν τα θεμέλια εξαώροφης οικοδομής,  ιδιοκτησίας γνωστού επιχειρηματία που δραστηριοποιείται αποκλειστικά σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης.
Τις ίδιες μέρες , τα οστά του αρχαίου πτηνού εξαφανίστηκαν ανεξήγητα μέσα από το χώρο του μουσείου και στην θέση τους , ο επόμενος ορνιθολόγος που πήγε να τα μελετήσει διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη  ότι τα καπνισμένα  οστά που αντίκρισε ήταν κόκκαλα πυρπολημένου  σκύλου.
Και ήταν ακόμη Μάρτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: