24.3.12

Οι αντιεξουσιαστές του Γ2



Ο Ορφέας ήταν ένας κινηματογράφος που πρόβαλε αποκλειστικά και μόνο ταινίες πορνό. Μία μέρα λοιπόν που πήγαμε  στο σχολειό για να κάνουμε μάθημα , ο μαθηματικός, ο κυρ Σωτήρης   ,  επάνω στην κουβέντα των εξισώσεων    μας ανακοίνωσε ότι ο εν λόγω κινηματογράφος έφερε μια πολύ «δυνατή» ταινία με τίτλο « Η ευλογημένη αμαρτία». Μια ταινία – όπως μας είπε - για  γερά νεύρα. Μια ταινία για σκληρά αντράκια . Μια ταινία για ανήσυχουςνεαρούς. Ολόκληρη η τάξη τινάχτηκε  από τα θρανία σαν να  έγινε ηφαιστιογενής έκρηξη , και ξεχύθηκε  στον πιο σύντομο  δρόμο που οδηγούσε στο σινεμά. Η απόσταση δεν ήταν μικρή , έτσι φτάσαμε καταϊδρωμένοι αλλά ικανοποιημένοι για την ηθική αποζημίωση που μας περίμενε με το πέρας του κινηματογραφικού έργου. Τριάντα άτομα καθίσαμε ο ένας δίπλα στον άλλο με τα χρώματα της αγωνιώδους αναμονής  ζωγραφισμένη στα πρόσωπα μας. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο τα φώτα αργούσαν να πέσουν , έτσι, βγάλαμε τα παπούτσια μας και με τα τακούνια σπάσαμε όλους τους γλόμπους της αίθουσας. Ο υπεύθυνος του σινεμά, κάτω από αυτές τις συνθήκες , αναγκάστηκε να βάλει  μπρος το καρούλι με τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνει η μηχανή προβολής. Μια ζωηρή αχτίνα φωτός έπεσε στο πανί  και όλες οι αισθήσεις μας σπινιάρισαν. Η αίθουσα πλημμύρισε  με αφιονισμένες νεανικές  ζητωκραυγές . Μας περίμενε όμως μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη. Αντί να έρθει «Η ευλογημένη στιγμή» ήρθε το «Έρωτας το ηλιοβασίλεμα» , μια δακρύβρεχτη ινδική ταινία.

Ποιος είδε το θεό και δεν τον φοβήθηκε. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας η αίθουσα έγινε πεδίο μάχης. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Καθίσματα ξεριζώθηκαν , ταπετσαρίες σκίστηκαν , τζάμια θρυμματίστηκαν , ο υπεύθυνος προβολής  μεταφέρθηκε  αιμόφυρτος με φορείο  στο Βενίζελειο , μερικοί μάλιστα έχεσαν στο δωματιάκι του ταμείου ( ο  ταμίας πρόλαβε και την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια) , φωτιά ξέσπασε στους διαδρόμους. Σαματάς , μπάχαλο παντού , καταστροφές.
Η αστυνομία δεν άργησε να πλακώσει και να κυνηγά τους μαθητές στα γύρω στενά. Όλοι κινούνταν σαν τρελές μύγες χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Κάποιες γριές κρέμασαν τα κεφάλια τους έξω απ’ τα παράθυρα και ούρλιαζαν υστερικά  ξεριζώνοντας με τα κοκκαλιάρικα δάχτυλα τους ,  τις λίγες τρίχες που  είχαν απομείνει στα κεφάλια τους. Χαμός .
Γύρω στο απόγευμα τα πράγματα καταλάγιασαν κάπως. Κλεισμένοι οι μαθητές στα σπίτια τους περίμεναν χεσμένοι από το φόβο τους , να πέσει  ο κουρνιαχτός . Ο θρυλικός Ορφέας μετά από λίγο καιρό έκλεισε οριστικά. Ο ιδιοκτήτης του το μετέτρεψε σε σούπερ μάρκετ. Οι μαθητές του Γ2 αποφοίτησαν κανονικά παίρνοντας ο καθένας το δρόμο του στη ζωή. Ποτέ δεν πήγε ο νους τους  ότι αρκετά χρόνια μετά οι άρχοντες αυτής της χώρας θα τους ονόμαζαν « αντιεξουσιαστές» χωρίς αιτία.