7.11.14

Aνέμελα χελιδόνια



Παίζαμε , μεταξύ μας , σαν ανέμελα  χελιδόνια
διασχίζοντας τον Ατλαντικό,
οι ασημένιες κοιλιές  μας ίσα που έγλυφαν
τις ράχες των απαλών κυμάτων,
ξορκίζοντας με περιφρόνηση  τη λάθος κίνηση.
Καταπονημένοι και πεινασμένοι πιάσαμε
στον τελευταίο σταθμό ,
μια δρασκελιά  πριν την πατρίδα.
Από ψηλά φαινόταν ένα απέραντο καταπράσινο λιβάδι ,
μονότονη εικόνα , δίχως κορνίζα.
Βάζοντας τη μούρη κάτω ,
οι κουκίδες  άρχισαν να  μεγαλώνουν
κι έγιναν μερμήγκια,
τα μερμήγκια  έγιναν δίποδα , και τα δίποδα  ψυχές.

5.11.14

ΑΚΦ



Από την στιγμή που :
τα αιδοία αφρίζουν από μοναξιά
τα πέη μαραίνονται στην παγωνιά
και οι κώλοι σφυρίζουν απ’ το κακό τους,
δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι :
Ο πλανήτης μαστίζεται από :
Ακραία Καιρικά Φαινόμενα .